Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ronnie James Dio. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ronnie James Dio. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 29 Ιουλίου 2025

Throw the Devil Horns

... Not for Gene Simons though (put away that thumb man. Not the right sign)

... Όχι όμως για τον Gene Simmons (βάλε αυτόν τον αντίχειρα μέσα, φίλε. Δεν είναι η σωστή χειρονομία).

(greek and english bellow)



Being a greedy bastard

Η Απληστία του Gene Simmons

Η Προσπάθεια Κατοχύρωσης

Ο Simmons κατέθεσε την αίτηση στο Γραφείο Ευρεσιτεχνιών και Εμπορικών Σημάτων των ΗΠΑ στις 9 Ιουνίου 2017. Ισχυρίστηκε στην αίτησή του ότι χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τη χειρονομία στο εμπόριο στις 14 Νοεμβρίου 1974, κατά τη διάρκεια της περιοδείας των KISS "Hotter Than Hell". Επιδίωκε να την κατοχυρώσει ως εμπορικό σήμα για "ψυχαγωγία, δηλαδή, ζωντανές εμφανίσεις από μουσικούς καλλιτέχνες, προσωπικές εμφανίσεις από μουσικούς καλλιτέχνες".

Η Χειρονομία

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη χειρονομία που περιέγραψε ο Simmons στην αίτησή του περιλάμβανε τον αντίχειρα εκτεταμένο κάθετα στην παλάμη, κάτι που διαφέρει από τον τρόπο που τη χρησιμοποιούσε συνήθως ο Ronnie James Dio (όπου ο αντίχειρας συνήθως κρατούσε τα μεσαία και παράμεσα δάχτυλα). Η εκδοχή του Simmons μοιάζει περισσότερο με το σημάδι "σ' αγαπώ" της Αμερικανικής Νοηματικής Γλώσσας. Αργότερα δήλωσε ότι η έμπνευσή του για τη χειρονομία προήλθε από τον Spider-Man(lol).

Η Αντίδραση και η Απόσυρση

Η προσπάθεια του Simmons να κατοχυρώσει τη χειρονομία αντιμετωπίστηκε με ευρεία κριτική και χλευασμό από οπαδούς, άλλους μουσικούς και νομικούς εμπειρογνώμονες:

  • Η χήρα του Ronnie James Dio, Wendy Dio: Ήταν ιδιαίτερα έντονη, χαρακτηρίζοντας την προσπάθεια "αηδιαστική" και "γελοία", δηλώνοντας ότι η χειρονομία "ανήκει σε όλους – δεν ανήκει σε κανέναν". Απείλησε μάλιστα με νομικές ενέργειες αν εγκρινόταν η κατοχύρωση.

  • Άλλοι Μουσικοί: Πολλοί στην κοινότητα της ροκ και της μέταλ σκηνής χλεύασαν την ιδέα, επισημαίνοντας τη μακρά ιστορία και την ευρεία χρήση της χειρονομίας.

  • Νομικά Εμπόδια: Νομικοί σύμβουλοι σε θέματα εμπορικών σημάτων σημείωσαν ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τον Simmons να κατοχυρώσει επιτυχώς μια χειρονομία που είναι τόσο διαδεδομένη και χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες σε διάφορους πολιτισμούς και πλαίσια. Υποστήριξαν ότι είχε γίνει "κοινό κτήμα" και δεν μπορούσε να λειτουργήσει ως αναγνωριστικό πηγής για έναν συγκεκριμένο καλλιτέχνη.


Η Ηθική Διάσταση

Η προσπάθεια του Gene Simmons να κατοχυρώσει τη χειρονομία "devil horns" ήταν ανήθικη και καθαρά κερδοσκοπική. Αυτό είναι ένα συναίσθημα που μοιράζονται ευρέως τόσο οι οπαδοί όσο και οι μουσικοί.

Το βασικό ζήτημα δεν ήταν απλώς μια νομική κίνηση. Ήταν μια προσπάθεια να ιδιωτικοποιηθεί μια χειρονομία βαθιά ενσωματωμένη στην κουλτούρα, ειδικά στην κοινότητα της ροκ και της μέταλ, όπου συμβολίζει την ενότητα, το πάθος και μια κοινή ταυτότητα. Ο ισχυρισμός του Simmons αγνόησε:

  • Αρχαίες Πολιτισμικές Ρίζες: Η χειρονομία υπήρχε για αιώνες ως τρόπος για να αποτραπεί το κακό, πολύ πριν από τη ροκ.

  • Η Διάδοση από τον Ronnie James Dio: Ο Dio χρησιμοποιούσε και εξηγούσε σταθερά τη σημασία της χειρονομίας, συνδέοντάς την άμεσα με την προστατευτική της προέλευση, όχι με εμπορικό όφελος. Την χάρισε στον κόσμο του metal.

  • Κοινοτική Ιδιοκτησία: Για τους metalheads, είναι μια αυθόρμητη έκφραση ενθουσιασμού στις συναυλίες και ένα σύμβολο του ανήκειν. Το να προσπαθείς να την κατοχυρώσεις με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έμοιαζε σαν να προσπαθείς να χρεώσεις τους ανθρώπους για να αναπνεύσουν.


The Trademark Attempt

  • When: Simmons filed the application with the U.S. Patent and Trademark Office on June 9, 2017.

  • His Claim: In his application, he claimed he first used the gesture in commerce on November 14, 1974, during KISS's "Hotter Than Hell" tour. He sought to trademark it for "entertainment, namely, live performances by a musical artist; personal appearances by a musical artist."

  • The Gesture: It's important to note that the specific gesture Simmons described in his filing included the thumb extended perpendicular to the palm, which is distinct from the way Ronnie James Dio typically performed it (where the thumb often tucks the middle and ring fingers). Simmons' version more closely resembles the "I love you" sign in American Sign Language. He later stated his inspiration for the gesture came from Spider-Man.


The Backlash and Withdrawal

Simmons' trademark attempt was met with widespread criticism and ridicule from fans, fellow musicians, and legal experts:

  • Ronnie James Dio's Widow, Wendy Dio: She was particularly vocal, calling the attempt "disgusting" and "laughable," stating that the gesture "belongs to everyone – it doesn't belong to anyone." She even threatened legal action if the trademark was granted.

  • Other Musicians: Many in the rock and metal community scoffed at the idea, pointing out the gesture's long history and widespread use.

  • Legal Hurdles: Trademark attorneys noted that it would be extremely difficult for Simmons to successfully trademark a gesture that is so ubiquitous and has been used for centuries across various cultures and contexts. They argued it had become "genericized" and could not function as a source identifier for one specific artist.


 Gene Simmons's attempt to trademark the "devil horns" is unethical and driven purely by profit. It's a sentiment widely shared by fans and musicians alike.

The core issue wasn't just about a legal maneuver; it was about trying to privatize a gesture deeply embedded in culture, particularly in the rock and metal community, where it signifies unity, passion, and a shared identity. Simmons's claim ignored:

  • Ancient Cultural Roots: The gesture existed for centuries as a way to ward off evil, long before rock and roll.

  • Ronnie James Dio's Popularization: Dio consistently used and explained the gesture's meaning, linking it directly to its protective origins, not to commercial gain. He gifted it to the metal world.

  • Communal Ownership: For metalheads, it's a spontaneous expression of enthusiasm at concerts and a symbol of belonging. Trying to patent it felt like trying to charge people for breathing.


being the Man




Ο Άνθρωπος πίσω από τη Διάδοση: Ronnie James Dio

Η Ιστορία: Ο αείμνηστος, σπουδαίος Ronnie James Dio (τραγουδιστής των Rainbow, Black Sabbath και Dio) πιστώνεται συντριπτικά με τη διάδοση των "devil horns" στη heavy metal κοινότητα. Άρχισε να το χρησιμοποιεί λίγο μετά την ένταξή του στους Black Sabbath το 1979, όπου αντικατέστησε τον Ozzy Osbourne, ο οποίος ήταν γνωστός για τη χρήση του σήματος της ειρήνης.

  • Η Εξήγηση του Dio: Ο Dio δήλωσε ότι έμαθε τη χειρονομία από την Ιταλίδα γιαγιά του, η οποία τη χρησιμοποιούσε για να αποτρέψει το κακό μάτι. Τη βρήκε ταιριαστή για τα σκοτεινά και μυστικιστικά θέματα της μουσικής των Black Sabbath, αλλά τόνισε ότι ήταν ένα σημάδι προστασίας και καλής τύχης, όχι ένας φόρος τιμής στον διάβολο. Την προσάρμοσε δείχνοντας τα δάχτυλα προς τα πάνω.

  • Διάδοση: Η συχνή και εμβληματική χρήση της χειρονομίας από τον Dio στη σκηνή την έκανε γρήγορα συνώνυμη με το heavy metal, εξαπλώνοντάς την ταχύτατα μεταξύ των οπαδών παγκοσμίως. Για πολλούς, είναι ένα παγκόσμιο σύμβολο εκτίμησης και ανήκειν στην κοινότητα του metal.

Ronnie James Dio: The Widely Accepted Popularizer

  • The Story: The late, great Ronnie James Dio (vocalist for Rainbow, Black Sabbath, and Dio) is overwhelmingly credited with popularizing the "devil horns" in heavy metal. He began using it shortly after joining Black Sabbath in 1979, where he replaced Ozzy Osbourne, who was known for using the peace sign.

  • Dio's Explanation: Dio stated that he learned the gesture from his Italian grandmother, who used it to ward off the evil eye. He found it fitting for the dark and mystical themes of Black Sabbath's music, but emphasized it was a sign of protection and good luck, not an homage to the devil. He adapted it by pointing the fingers upwards.

  • Ubiquity: Dio's frequent and iconic use of the gesture on stage quickly made it synonymous with heavy metal, spreading rapidly among fans worldwide. For many, it's a universal symbol of appreciation and belonging within the metal community.

Δευτέρα 19 Μαΐου 2025

13th Rock in Dio 17/05/2025 - Magical

*English translation and more videos bellow.


Πριν 15 χρόνια, 16 Μαΐου 2010 ξημερώματα, κατά τις 2:00 – 2:30, ένα SMS που ήρθε στο κινητό μου με ξύπνησε αγχωμένα. Ποιος μπορεί να ήταν τέτοια ώρα;

Πήρα το ΝΟΚΙΑ στα χέρια μου δίπλα από το κομοδίνο και άνοιξα τα μηνύματα. Ήταν από έναν παλιό φίλο που με γνώριζε καλά. Τόσο καλά που ενώ ήξερε ότι θα με ξύπναγε μου έστειλε το μήνυμα:

Dio is dead. Long live Rock n Roll

Σοκ!



Η εφηβεία είναι καθοριστική περίοδος για τον καθορισμό της προσωπικότητας. Περίπου 60% των επισυνάψεων επανακαθορίζονται στον εγκέφαλο και ο άνθρωπος ξαναγεννιέται με έναν τρόπο. Η συμβολή  αυτού του καλλιτέχνη στην δική μου προσωπικότητα, μέσω της τέχνης του, ήταν τεράστια.

Από την πρώτη φορά, τότε που ένας φίλος με μύησε στην Heavy Metal σκηνή και άκουσα τη μαγική φωνή του, κάτι με χτύπησε κατάστηθα. Άρπαξε τα πάντα εσωτερικά, τα έσφιξε και τα αναποδογύρισε. Είχα μαγευτεί από έναν πραγματικό μάγο.



Στην Ελλάδα, μετά τον θάνατο του Dio, δημιουργήθηκε η tribute μπάντα Rock n Roll Children, με σκοπό να κρατήσει ζωντανή την τέχνη και την μνήμη του. Από το 2011 και κάθε χρόνο – με εξαίρεση την χρονιά του Κορονοϊού – το πρώτο κοντινό Σάββατο στις 16 Μαΐου γίνεται στο live club ΚΥΤΤΑΡΟ μια μεγάλη συναυλιακή εκδήλωση, με τα έσοδα να δίνονται πάντα σε φιλανθρωπικό σκοπό.

Πολλοί είναι επιφυλακτικοί σε tribute μπάντες, αλλά δεν είναι απλή περίπτωση αυτό που συμβαίνει. Είναι κάτι διαφορετικό. Συμμετέχουν πολλοί καλλιτέχνες πέραν της μπάντας και το κοινό δεν είναι απλώς εκεί για να ακούσει κάποια τραγούδια. Είναι εκεί για να ξαναζήσει τις στιγμές της νιότης του ή για να μυηθεί (οι νεότεροι) στον εκστασιασμό μιας Heavy Metal γιορτής. Μια γιορτή για να τιμηθεί ένας καλλιτέχνης που μας συγκλόνισε βαθιά. Δεν είναι συναυλία απλώς. Είναι μυσταγωγία για όλους εμάς που πάμε κάθε χρόνο. Και φέτος, 15 χρόνια από το θάνατο του Ronnie James Dio ήταν η καλλίτερη βραδιά όλων αυτών των χρόνων – μέχρι τώρα τουλάχιστον.



Φέτος, όπως κάθε χρονιά, συμμετείχαν εξαιρετικοί Έλληνες καλλιτέχνες, ως επί το πλείστων τραγουδιστές αλλά και κιθαρίστες. Φέτος όμως ήταν και δύο ξένα μεγάλα ονόματα, o τραγουδιστής – και των Rainbow to 2015 – Ronnie Romero, o εξαιρετικός drummer Stanton Moore και η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς, η παιδική χορωδία Children of the sea.

Μιλώντας με τον Μανόλη Τσίγκο – κιθαρίστα των Rock n Roll Children – μου είπε ότι η παρουσία των παιδιών της χορωδίας θα έφερνε δάκρυα στα μάτια. Αποδείχτηκε αληθινός. Για μένα ήταν στην εκτέλεση του Temple of the King. Η συναισθηματική φόρτιση ήταν συγκλονιστική ως τα βάθη της ψυχής μου.



Ο Ronnie  - όμορφη σύμπτωση το όνομα – Romerο ήταν καταπληκτικός στα φωνητικά. Λες και άκουγες δίσκο. Δεν έχανε πουθενά και έδειχνε εξαιρετικός τύπος, δεδομένου της διεθνούς καριέρας του.



Ο Stanton Moore έδωσε μια νέα ερμηνεία στο τι σημαίνει να είσαι πίσω από το drum kit οδηγώντας τα τραγούδια, όχι δίνοντας απλώς ρυθμό.


Τέσσερεις ώρες δυνατής μουσικής με τραγούδια που σε ξεσήκωναν. Ένα κοινό που διονυσιαζόταν. Headbanging μέχρι να μη μπορεί να κουνηθεί ο σβέρκος τις επόμενες μέρες. Και η φωνή να έχει κλείσει ήδη από τη μέση της συναυλίας/γιορτής.



Ευχαριστώ προσωπικά όλους τους συντελεστές και συμμετέχοντες γι'αυτό που μας χάρισαν.

 Ήταν μια μαγική βραδιά.

Up the horns for Ronnie \m/(-_-)\m/

(Λυπάμαι που ακούγεται η φωνή μου στα τραγούδια. Το ξέρω...)


Fifteen years ago, on the dawn of May 16, 2010, around 2:00–2:30 AM, an SMS woke me up in a panic. Who could it be at such an hour?
I grabbed my NOKIA from the nightstand and opened the message. It was from an old friend who knew me well. So well that, despite knowing it would wake me, they sent:
"Dio is dead. Long live Rock 'n' Roll."
Shock.



Adolescence is a defining period for shaping one’s personality. Roughly 60% of neural connections are rewired in the brain, and in a way, a person is reborn. This artist’s contribution to my own personality, through his art, was immense.
From the very first time—when a friend initiated me into the Heavy Metal scene and I heard his magical voice—something struck me deep in the chest. It seized everything inside me, clenched it, and turned it upside down. I was enchanted by a true sorcerer.

In Greece, after Dio’s death, the tribute band Rock 'n' Roll Children was formed to keep his art and memory alive. Since 2011 (with the exception of the pandemic year), every first Saturday closest to May 16, Kyttaro Live Club hosts a grand concert event, with proceeds always going to charity.


*Based my novel "Bonds of blood on this song

Many are skeptical about tribute bands, but this is no ordinary case. It’s something different. Multiple artists beyond the core band participate, and the audience isn’t just there to hear songs—they’re there to relive their youth (or, for younger attendees, to be initiated into the ecstasy of a Heavy Metal celebration). A celebration honoring an artist who shook us to our core. It’s not just a concert; it’s a ritual for all of us who return every year. And this year, 15 years after Ronnie James Dio’s passing, was the best night of all—so far, at least.



This year, as always, exceptional Greek artists took part, mostly vocalists and guitarists. But two major international names also joined: Ronnie Romero (Rainbow’s vocalist since 2015), the phenomenal drummer Stanton Moore, and the night’s most moving moment—the children’s choir Children of the Sea.



Speaking with Manolis Tsigos (guitarist of Rock 'n' Roll Children), he told me the choir’s presence would bring tears to our eyes. He was right. For me, it was during "Temple of the King." The emotional weight was overwhelming, reverberating to the depths of my soul.

Ronnie Romero (a beautiful coincidence, that name) was flawless on vocals—like listening to a studio recording. He never missed a note and proved why he’s a star of international caliber.
Stanton Moore redefined what it means to drive songs from behind the drum kit, not just keeping time but leading the charge.



Four hours of explosive music, songs that electrified the crowd. A audience in Dionysian frenzy—headbanging until their necks refused to move the next day, voices gone by the halfway point. It was a magical night.

Up the horns for Ronnie! \m/(-_-)\m/

(Sorry for hearing my voice over. I know...)


Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2018

Δεσμά αίματος

Ολοκλήρωσα τη συγγραφή και την επιμέλεια του νέου μου μυθιστορήματος "Δεσμά αίματος"
Η Συγγραφή είχε ξεκινήσει το 2010 όπου ξεκίνησα να κάνω την έρευνα που χρειαζόταν και είχα καταρτίσει το σκελετό.
Τότε, με το θάνατο του αγαπημένου από την εφηβεία τραγουδιστή Ronnie James Dio αποφάσισα να αφιερώσω το μυθιστόρημα στη μνήμη  του και στην εφηβεία μου.
Έτσι ξεκινά με τους πολύ ταιριαστούς στίχους από το Egypt(The chains are on) και κάθε κεφάλαιο έχει μία στροφή από διάφορα τραγούδια, εποχή και συγκρότημα.
Όσο αφορά το μυθιστόρημα, tο έργο μπορεί να χαρακτηριστεί horror thriller με έντονα στοιχεία ιστορικού μυθιστορήματος.
Το πρώτο μέρος του έργου κινείται στην άγνωστη εκστρατεία των Αθηναίων στην Αίγυπτο και τις συνεχόμενες ανατροπές στο αποτέλεσμα της εκστρατείας αυτής. Μέσα σε αυτό το μέρος υπάρχουν οι πινελιές μυστηρίου που οδηγούν στο δεύτερο μέρος όπου το εκστρατευτικό σώμα βρίσκεται αντιμέτωπο με το μεταφυσικό.



In the land of the lost horizon
Where the Queen lies dark and cold
And when the stars won’t shine
Then the story told…
(Στην γη του χαμένου ορίζοντα,
Όπου η βασίλισσα κείται στο σκοτάδι παγωμένη,
Και όταν τα άστρα έπαψαν να λάμπουν,
Τότε ειπώθηκε η ιστορία αυτή…)

Egypt, Ronnie James Dio
Δεσμά αίματος, εισαγωγή
Ο Ήλιος είχε αρχίσει να βυθίζεται στον χρυσό ορίζοντα της ερήμου χρωματίζοντάς τον πορφυρό. Από τα βάθη της η άμμος έπαιρνε μια ανάσα για να δροσίσει την θέρμη της καυτής μέρας. Στην ψευδαίσθηση μιας χρυσοκόκκινης λίμνης εκεί που η Γη συγχέεται με τον ουρανό και κοχλάζει, βούταγε ο βαθυκόκκινος δίσκος του Ήλιου. 
Η νύχτα της ερήμου πέφτει πάνω στη γη όπως πουθενά αλλού στον κόσμο. Αφού κυνηγά και εξαλείφει το τελευταίο ίχνος φωτός και ζεστασιάς, μετά σβήνει τους ήχους. Αυτό που απομένει είναι μόνο το ελαφρύ σούρσιμο των κόκκων της άμμου που τρίζουν ανήσυχα για να κατακάτσουν στην ηρεμία. Τόσο ανεπαίσθητος, τόσο διακριτικός όσο μια ανάσα αύρας πάνω σε απαλό γυναικείο δέρμα που ανατριχιάζει στενάζοντας από κάθε πόρο...

Περίληψη
Το 465 πχ οι Αθηναίοι με προτροπή του νεαρού τότε πολιτικού Περικλή αναλαμβάνουν με μεγάλες ναυτικές και χερσαίες οπλιτικές δυνάμεις να βοηθήσουν στην απελευθέρωση της Αιγύπτου από τον Περσικό ζυγό και στην στέψη του Ίναρου σε νέο Φαραώ. Ο λαός που πρώτος ξεκίνησε να στηρίζεται στην λογική και θεμελίωνε την επιστημονική μέθοδο λίγο πριν τον χρυσό αιώνα θα ανακάλυπτε σύντομα ότι η έρημος κρύβει πολλά μυστικά και έναν τρόμο που απειλεί να καταπιεί κάθε φως.

Κυριακή 22 Μαΐου 2016

Kill the king of the iron throne

Kill the king, Game of Thrones edition.
I do not own the rights for the videos nor the music used for this video clip.
I made a video editing from HBO's and G.R.R. Martin's Game of thrones exceptional TV production
using the Rainbow's (great DIO's era) Kill the king song from the Long Live Rock'n'Rosll LP
for recreational and educational reasons.

ATTENTION! Spoiler Alert

From a fan to other fans, thanks for watching.
Enjoy.

Polykarpos