Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2018

Όλα είναι ένα ψέμα


Κάθε φορά που ένας dr Muller βάζει τάξη στο σύμπαν η ζωή γελά


Aναφορές:

https://www.imdb.com/name/nm9971436/

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ
ΑΡΧΑΙΟΛOΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Μεταπτυχιακή φοιτήτρια: Χριστίνα Γκωλέκα Θεσσαλονίκη, Σεπτέμβριος 2014

http://ikee.lib.auth.gr/record/273509/files/GRI-2015-15272.pdf


Τα έργα μου
http://www.greekanimation.com/artists/parioritsas-polykarpos/

Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2018

Δεσμά αίματος

Ολοκλήρωσα τη συγγραφή και την επιμέλεια του νέου μου μυθιστορήματος "Δεσμά αίματος"
Η Συγγραφή είχε ξεκινήσει το 2010 όπου ξεκίνησα να κάνω την έρευνα που χρειαζόταν και είχα καταρτίσει το σκελετό.
Τότε, με το θάνατο του αγαπημένου από την εφηβεία τραγουδιστή Ronnie James Dio αποφάσισα να αφιερώσω το μυθιστόρημα στη μνήμη  του και στην εφηβεία μου.
Έτσι ξεκινά με τους πολύ ταιριαστούς στίχους από το Egypt(The chains are on) και κάθε κεφάλαιο έχει μία στροφή από διάφορα τραγούδια, εποχή και συγκρότημα.
Όσο αφορά το μυθιστόρημα, tο έργο μπορεί να χαρακτηριστεί horror thriller με έντονα στοιχεία ιστορικού μυθιστορήματος.
Το πρώτο μέρος του έργου κινείται στην άγνωστη εκστρατεία των Αθηναίων στην Αίγυπτο και τις συνεχόμενες ανατροπές στο αποτέλεσμα της εκστρατείας αυτής. Μέσα σε αυτό το μέρος υπάρχουν οι πινελιές μυστηρίου που οδηγούν στο δεύτερο μέρος όπου το εκστρατευτικό σώμα βρίσκεται αντιμέτωπο με το μεταφυσικό.



In the land of the lost horizon
Where the Queen lies dark and cold
And when the stars won’t shine
Then the story told…
(Στην γη του χαμένου ορίζοντα,
Όπου η βασίλισσα κείται στο σκοτάδι παγωμένη,
Και όταν τα άστρα έπαψαν να λάμπουν,
Τότε ειπώθηκε η ιστορία αυτή…)

Egypt, Ronnie James Dio
Δεσμά αίματος, εισαγωγή
Ο Ήλιος είχε αρχίσει να βυθίζεται στον χρυσό ορίζοντα της ερήμου χρωματίζοντάς τον πορφυρό. Από τα βάθη της η άμμος έπαιρνε μια ανάσα για να δροσίσει την θέρμη της καυτής μέρας. Στην ψευδαίσθηση μιας χρυσοκόκκινης λίμνης εκεί που η Γη συγχέεται με τον ουρανό και κοχλάζει, βούταγε ο βαθυκόκκινος δίσκος του Ήλιου. 
Η νύχτα της ερήμου πέφτει πάνω στη γη όπως πουθενά αλλού στον κόσμο. Αφού κυνηγά και εξαλείφει το τελευταίο ίχνος φωτός και ζεστασιάς, μετά σβήνει τους ήχους. Αυτό που απομένει είναι μόνο το ελαφρύ σούρσιμο των κόκκων της άμμου που τρίζουν ανήσυχα για να κατακάτσουν στην ηρεμία. Τόσο ανεπαίσθητος, τόσο διακριτικός όσο μια ανάσα αύρας πάνω σε απαλό γυναικείο δέρμα που ανατριχιάζει στενάζοντας από κάθε πόρο...

Περίληψη
Το 465 πχ οι Αθηναίοι με προτροπή του νεαρού τότε πολιτικού Περικλή αναλαμβάνουν με μεγάλες ναυτικές και χερσαίες οπλιτικές δυνάμεις να βοηθήσουν στην απελευθέρωση της Αιγύπτου από τον Περσικό ζυγό και στην στέψη του Ίναρου σε νέο Φαραώ. Ο λαός που πρώτος ξεκίνησε να στηρίζεται στην λογική και θεμελίωνε την επιστημονική μέθοδο λίγο πριν τον χρυσό αιώνα θα ανακάλυπτε σύντομα ότι η έρημος κρύβει πολλά μυστικά και έναν τρόμο που απειλεί να καταπιεί κάθε φως.

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2018

Στις πύλες του Άδη



Κεφάλαιο 11.
Ο διπλός πέλεκυς

Η νύχτα είχε σκεπάσει το μεγάλο νησί εδώ και ώρα. Το ελαφρύ βοριαδάκι, που είχε ταξιδέψει όλο το Αιγαίο – ξεκινώντας από τα άγρια βουνά των Υπερβορείων, άρχισε να χαϊδεύει τις ακτές της Κρήτης ριτιδιάζοντας την επιφάνεια της θάλασσας. Τα ελλιμενισμένα πλοία αναταράχτηκαν λίγο στον ύπνο τους και γύρισαν πλώρη στην πνοή του ανέμου. Η δροσερή αύρα τα προσπέρασε αδιάφορα σπρώχνοντας αλμυρό νερό να αναμιχθεί με το γλυκό του ποταμού που διάβαινε κατηφορίζοντας το βουνό για να δροσίσει τη θάλασσα. Το νερό στο κανάλι ανατρίχιασε και  το βοριαδάκι πήρε τον ανήφορο για το παλάτι λίγο πιο ψηλά.
Στο δρόμο του βρήκε ένα δεύτερο μικρό λιμάνι στα όρια του μεγαλοπρεπούς κτίσματος που δέσποζε από πάνω κλείνοντας την πορεία του. Χάιδεψε τους άντρες που ξεκουραζόταν δίπλα από μικρές σχεδίες απ’ όπου μόλις είχαν αδειάσει τα αγαθά που μετέφεραν από τα πλοία που βρισκόταν χαμηλότερα στο μεγάλο λιμάνι στη θάλασσα.
Η αύρα, που τώρα έφτασε στο παλάτι, άρχιζε να παίζει κυνηγητό ανάμεσα σε κοκκινωπούς κίονες που η βάση τους είχε μικρότερη διάμετρο από την κορυφή τους και είχαν σχήμα έντονο ωοειδές. Στριφογύρισε πάνω στο ηλιοκαμένο δέρμα των φρουρών κάνοντας τις τρίχες τους να ορθωθούν και να μαζέψουν τους ώμους τους αιφνιδιασμένοι.
Πέρασε από τις μεγάλες αποθήκες όπου μέλι, λάδι και άλλα αγαθά απαραίτητα για την αυτάρκεια του βασιλείου, και ειδικά του παλατιού, ήταν αποθηκευμένα σε ακούνητα κιούπια μεγέθους όσο ένα δωμάτιο.
Τώρα ξεχυνόταν στα κεντρικά κτήρια του παλατιού της Κνωσού. Οι διάδρομοι του παλατιού ήταν σκέτος λαβύρινθος – οι ντόπιοι τους αποκαλούσαν δαιδαλώδεις από το όνομα του Αθηναίου αρχιτέκτονα που τις σχεδίασε δυο γενιές μόνο πριν, του Δαίδαλου. Τους τοίχους είχαν στολίσει οι καλλίτεροι ζωγράφοι από την Κρήτη και την αποικία της, τη Στρογγύλη. Οι μορφές στις πανέμορφες τοιχογραφίες σάλεψαν καθώς τις χάιδευε το αεράκι χαζεύοντας.
Η λευκή φούστα του πρίγκιπα κυμάτισε απαλά και τα κρίνα που κρατούσε  ευωδίασαν τα χρώματά τους για να τα οσμιστεί η αύρα. Οι έφηβοι σταμάτησαν τον αιώνιο αγώνα στην πυγμαχία για να δροσίσουν λίγο τα ιδρωμένα κορμιά τους. Η αύρα δυνάμωσε λίγο για να βοηθήσει ένα νεαρό άντρα να πηδήξει πάνω από την πλάτη ενός μαινόμενου ταύρου. Έτσι πέρασε επιτυχώς την μύηση ενηλικίωσής του μπροστά στο κοινό της πόλης.
Στη τελευταία τοιχογραφία έστεκε μια πανέμορφη ιέρεια με μαύρα λαμπερά μαλλιά που έπεφταν μπούκλες στους ώμους της. Στις σφιγμένες σε γροθιά παλάμες της κρατούσε τα κεφάλια φιδιών που στους πήχεις των χεριών της είχαν τυλίξει σφιχτά τις ουρές τους. Ένα υπέροχο βαθυγάλαζο φόρεμα τόνιζε την εύγονη ερωτική λεκάνη της και τη στενή της μέση. Το φόρεμα ήταν σχεδιασμένο να αφήνει τα στήθη της, τους τροφούς των μωρών και του έρωτα, ακάλυπτα. Ο βοριάς θεριεύοντας χάιδεψε τις μεγάλες σκουρόχρωμες θηλές της που  ερεθίστηκαν και ορθώθηκαν ξαφνιάζοντάς την ιέρεια γλυκά.
Μεταφέροντας τις οσμές και τα χρώματα από όλο το παλάτι το βοριαδάκι σκαρφάλωσε τον κεντρικό πύργο και εισήλθε από το ανοιχτό παράθυρο στην κάμαρα του βασιλιά. Χτύπησε στο πρόσωπο αναζωογονητικά τον μονάρχη του τόπου κάνοντας τα μακρυά μαλλιά του και τα δασιά γένια του να ανεμίσουν ελαφρά. Ο μεγαλόσωμος βασιλιάς ρούφηξε αχόρταγα και γέμισε τα πνευμόνια του. Κράτησε τον αέρα για λίγο μέσα του προσπαθώντας να διατηρήσει τη γεύση και έκλεισε τα μεγάλα καστανά του μάτια. Μετά εξέπνευσε δυνατά. Γύρισε από το παράθυρο που στεκόταν τόση ώρα και θωρούσε προς το βορά και στάθηκε μπροστά στον τοίχο πίσω του.
Το βλέμμα του ξεκίνησε την περιήγηση με τον ίδιο τρόπο όπως και πολλά άλλα βράδια. Πρώτα κοίταξε το μεγάλο καρφί που αν και βαθιά χωμένο στον πέτρινο τοίχο στήριζε δύσκολα το βάρος που ήταν κρεμασμένο πάνω του. Η μεγάλη ξύλινη λαβή από φτελιά ήταν σκαλισμένη να δέχεται την τεράστια παλάμη του βασιλιά. Για να μη γλιστρά είχε τυλιχτεί σφιχτά από δέρμα ελαφίνας που είχε σκοτώσει ο ίδιος και είχε επεξεργαστεί άριστα ο βυρσοδέψης του παλατιού. Πριν την προσαρμόσουν στη λαβή την είχαν βρέξει να μαλακώσει και την τύλιξαν πάνω στο ξύλο σφιχτά. Όταν στέγνωσε το δέρμα στραγγάλισε το ξύλο και έγινε ένα με αυτό. Στην πίσω πλευρά της λαβής μια τρύπα στο ξύλο υποδεχόταν μια χοντρή και πλατιά λουρίδα δέρματος που περνούσε στον καρπό του χεριού του βασιλιά όταν την φούχτωνε σφιχτά ή χρησιμοποιούταν απλώς για να κρεμαστεί στον τοίχο –όπως τώρα.
Από την άλλη πλευρά, εκεί που τέλειωνε η λαβή από δέρμα, το ξύλο περήφανο και σκληρό συνέχιζε να φαίνεται προς τα πάνω μέχρι που άρχιζε ο χαλκός. Γυαλιστερός, ακόμα και στο σκοτάδι, ένα παχύ σφυρηλατημένο κομμάτι σφριγηλού μετάλλου είχε μια τρύπα να υποδέχεται το ατσάκιστο ξύλο. Πάνω του χαραγμένη περίτεχνα ανάμεσα στις δύο κόψεις του διπλού πέλεκυ μια κεφαλή ταύρου με μεγάλα κέρατα που ξεφυσούσε μανιασμένα. Ο λευκός ταύρος της Κρήτης, έμβλημα δύναμης και δόξας του οίκου του Μίνωα.
Ο βασιλιάς πλησίασε πιο κοντά. Το χέρι του απλώθηκε και άγγιξε τη μια από τις δυο κοφτερές άκρες. Πέρασε χαϊδεύοντας με την κόψη να πληγώνει την αφή του αντίχειρά του. Καθημερινή φροντίδα και συχνό τρόχισμα το διατηρούσαν όπως τότε που ο βασιλιάς το κράδαινε με ορμή πάνω από το κεφάλι του. Οι Τρώες και οι  σύμμαχοί τους έφευγαν σαν κυνηγημένοι στη θέα του.
Πόσοι άντρες γενναίοι, που αψήφησαν το σύριγμά του στον αέρα, δεν έπεσαν νεκροί μπροστά του.
«Όπως κάθε φορά» άρχισε να τυρβάζει ο νους του βασιλιά, «ακούω τις ιαχές, τις κλαγγές, τον πόνο του θανάτου… Όλα».

Άπλωσε το χέρι του πάνω στο χαλκό. Πρόσεξε την αντίθεση του καλογυαλισμένου λείου μέταλλου και του γερασμένου, ρυτιδιασμένου, δέρματος του χεριού του με τα στίγματα. Συνέχιζε να κοιτά πιέζοντας το μυαλό του να δραπετεύσει στις θύμισες, μέχρι που στο δέρμα του έσβησαν τα στίγματα και τσιτώθηκε ξανά. Ξανάνιωσε μπροστά στα μάτια του, μέσα στο μυαλό του. Ο παφλασμός της θάλασσας ακουγόταν έντονος και φωνές τρόμου άρχισαν να τον κυκλώνουν. Ήταν εκείνη η μέρα ξανά. Ίσως η μεγαλύτερη του πολέμου, και γι’ αυτόν και για όλους τους Αχαιούς.
...
...
...
Ένα δυνατό χτύπημα ακούστηκε στην πόρτα και την τράνταξε. Κάτι βαρύ  έπεσε πάνω της. Μετά ακούστηκαν φωνές που δεν μπορούσαν να περάσουν καθαρά το παχύ ξύλο. Η πόρτα άρχισε να τραντάζεται συθέμελα και οι φωνές να λιγοστεύουν σε πλήθος και ένταση. Μετά ησυχία. Τι στο καλό συνέβαινε μέσα στο ίδιο του το παλάτι; Πριν προλάβει να αντιδράσει από την έκπληξη οι γδούποι στην πόρτα ξανάρχισαν με δύναμη. Ξανά και ξανά οι μεντεσέδες άρχισαν να πετάνε τα καρφιά τους από τον τοίχο ενώ ένα απόκοσμο μουγκρητό συνόδευε κάθε χτύπημα.
Ο Ιδομενέας ξεκρέμασε από τον τοίχο τον διπλό πέλεκύ του και  τον έσφιξε με δύναμη από τη λαβή. Ένιωσε το βαρύ όπλο να φωλιάζει ευχαριστημένο στις τραχιές μεγάλες παλάμες του, ακόμη και οι ρόζοι στο χέρι του έβρισκαν τη θέση που με τα χρόνια είχαν σκάψει στη λαβή. Σήκωσε τον πέλεκυ στο ύψος του μετώπου του με την μια κόψη να κοιτά εκείνον και την άλλη την πόρτα που κατέρρευσε με ορμή κάτω από την δύναμη που ασκούταν από την άλλη πλευρά.
Μέσα στο ημίφως του διαδρόμου, ακριβώς μπροστά του, δυο κορμιά πετάχτηκαν με ορμή πάνω στον βασιλιά της Κρήτης. Τα απέφυγε με γρήγορες ενστικτώδεις κινήσεις παρά την ηλικία του. Το μυαλό του είχε περάσει στη διαδικασία της μάχης. Οι κόρες των ματιών του άνοιξαν ορθάνοιχτα για να ανιχνεύσουν τον σκοτεινό διάδρομο. Οι άλλες του αισθήσεις οξύνθηκαν κάτω από τη φαινομενική ακινησία του. Ησυχία σκέπασε τον σκοτεινό διάδρομο που οδηγούσε στο δωμάτιό του. Η λάμψη από τους πυρσούς που είχε μέσα, στεριωμένους στους τοίχους της βασιλικής κάμαρας, τον έκαναν να διακρίνει από τις αντανακλάσεις τις πανοπλίες των αντρών τις προσωπικής φρουράς του. Τα άψυχα σώματα κειτόταν στο πάτωμα.
Μετά το βλέμμα του πήγε ασυναίσθητα στα πτώματα των ανδρών που είχαν εκσφενδονιστεί προς το μέρος του και ήταν σπασμένες κούκλες στο πάτωμα της βασιλικής κάμαρας. Ο χαλκός από τις πανοπλίες είχε γίνει ένα με την πολτοποιημένη σάρκα και τα θρυμματισμένα οστά. Κάτι τα είχε συνθλίψει όλα μαζί.
«Με τα σώματα έσπασε την πόρτα» σκέφτηκε ο βασιλιάς. «Τι είδους πλάσμα έχει τόση δύναμη ώστε να σκοτώσει δέκα άντρες οπλισμένους και με δυο από αυτούς να ρίξει μια τόσο βαριά πόρτα;»
Η ψυχή του σφίχτηκε καθώς το μυαλό του δεν μπορούσε να βρει λύση. Τι πρωτόγνωρο μαχόταν;
«Λοιπόν φίλε, αν είναι η τελευταία μας φορά, ας είναι. Κανείς δεν ζει για πάντα» είπε δυνατά απευθυνόμενος στον πέλεκυ. Πήρε μια βαθιά ανάσα και ταλάντευσε το βαρύ σώμα του. Ετοιμάστηκε για μια επίθεση προς το άγνωστο. Ίσως την τελευταία της ζωή του.
Την ορμή του έκοψε η θέα μιας τεράστιας μορφής που εμφανίστηκε στην είσοδο. Σκοτεινή όσο το σκοτάδι. Ψηλή όσο και η ίδια η πόρτα και το σώμα του έκλεινε τελείως το άνοιγμά της. Ο βασιλιάς κλονίστηκε. Ποτέ δεν είχε ξαναδεί κάτι τέτοιο. Το πλάσμα, ότι και αν ήταν, ήταν σκοτεινό σαν την πιο βαθιά νύχτα. Τα ρούχα του ήταν ξεσκισμένα, σάπια και έπεφταν σαν τριμμένα κουρέλια στο σώμα του. Το ύφασμα έσταζε θαλασσινό νερό ακόμη, σαν το πλάσμα να είχε ξεβραστεί από την πιο μεγάλη άβυσσο του βασιλείου του Ποσειδώνα. 


«Στις πύλες του Άδη»

Ο Τρωικός πόλεμος έχει τελειώσει εδώ και καιρό με νίκη των Ελλήνων. Οι ήρωες και οι βασιλιάδες έχουν γυρίσει πια στους θρόνους τους ή εξορίστηκαν για πάντα από αυτούς. Όμως οι αρχαίες κατάρες στους βασιλικούς οίκους των Αχαιών δεν έχουν αρθεί. Βασανισμένοι από τα δεινά τους οι άνθρωποι ψάχνουν την κάθαρση. Οι έρωτες προσπαθούν να βρουν την λύτρωση μέσα από τις ίντριγκες της μοίρας που ο καθένας φέρει τραγικά.
            Κάθε ζωή γίνεται ένας νέος κόμπος στον πανάρχαιο ιστό που με τα βρόχια του ενώνει όλους τους θρόνους. Στο κέντρο του όμως φωλιάζει πια ένα μεταφυσικό μυστήριο, κάτι που δεν φαίνεται να ανήκει στον κόσμο των θνητών.
Το παρελθόν επιστρέφει και επιτάσσει νέες πράξεις εκδίκησης να προστεθούν στα παλιά ανομήματα. Η ανάγκη για  λύτρωση θα φέρει τους παλιούς ήρωες να βρεθούν μαζί ακόμη μια φορά. Για να αντιμετωπίσουν αυτό που τους στοιχειώνει θα φτάσουν μέχρι τις πύλες του Άδη.

Σάββατο 25 Νοεμβρίου 2017

Multiple record output file with variable field emulation from COBOL

Hey all of you programmers (not developers :P) in the COBOL world.
I love COBOL, I’ve actually sold my fist COBOL application in 1987, a video club.  Well I guess I am ancient, but I saw things work at 8088 atx pc’s with 2 floppy disk, one for the OS and the COBOL runtime and one for the data.

I’ve worked COBOL mostly on UNIX servers with index files, and yes I’ve worked .NET VB C# and SQL SERVER too, but as life goes to circles I’m again at iseries COBOL environment with emended DB2 SQL

Oh, all you lucky ones for this blessing. Unlimeted power if you combine the tools, not only combine, overlap them to the far edges. Because I saw that COBOL programmers don’t want to be involved much with SQL and vice versa.

Well, personally I’ve worked both environments, loved both techniques and when I found them together I wanted to bring them as close they could get so I present their child.
Multiple record output file with variable field emulation from COBOL
Ok, I know, I did not invented the wheel, but I know back in the 90’s how costly was in time and effort to do all the work. Design the Cobol output records, make the Z masks, keep in track, print with semicolon, and have a csv to work in XL. OK. No variable fields though eh?

Time to go beyond. Time for the code which also started differently because of the urgent of the project.

Well I knew that the requirements of the output was a csv of multiple records and variable length fields(put that aside).
But it was damn urgent and it had its difficulties as you had to open cursor over cursor over cursor.

Get sums by customer, product month.
Calculate fields, interests, percentages,
Sup up sub totals again
Sum up totals by product month
Trail to output 8 different kind of records of other data.

All of us coding on COBOL we know, 3.000 lines of coding lol
So I decided to go by just SQL and see what happens…
1 cursor with doing_it_all_sql statement RAPID development in 2 days I’ve done the tests
That was pretty a 3 level SQL statement that turn to my cursor (not so simple as there were joins cases, complex where and so on).
  
An Inner pool fetched groups of totals per customer, product month
A middle pool took the fields and made all calculation action
And Finally an outer Join that made the total sum ups group by product month.

TOTAL_POOL:
(OUTER POOL:
(SELECT SUM(MP.FIELD1, AVG(MP.FIELD2), AND SO ON
MIDDLE POOL:
(SELECT IP.FIELD1  * MJ1.FIELD1 /MJ2.PERCENTAGE (AND SO ON)
FROM(
INNER POOL :   SELECT I_FIELD_1, I_FIELD2…. SUM(I_FIELDn
                            FROM
                            INNER JOINS
                            WHERE
                            GROUP BY I_FIELD_1, I_FIELD2…. SUM(I_FIELDn) IP
INNER JOIN MJ1 ON
INNER JOIN MJ2 ON
WHERE) AS MP
WHERE
GROUP BY SUM(MP.FIELD1, AVG(MP.FIELD2), AND SO ON) AS OUTER POOL) as TP

Standard SQL, standard procedure for SQL developers, but not for COBOL ones. It should because when you start thinking bind with the tool you are limited to the tool. When you think the solution and not the tools you choose the tool.
I had already decided to have just my output record and no other COBOL command than
WRITE OUTPUT-REC.




I  already fetched my fields  so either I have it on WORKING storage (through FETCH INTO or even better I nest an another select level above OUTER POOL that goes like this. I would recommend a different step for purposes of code control but it could be a final nest of a FROM SYSIBM.SYSDUMMY  for performance purposes.

SELECT A.TRIM([FORMAT_VARCHAR]A.FIELD) || ‘;’ || TRIM(TP.FIELD1) ||’;’||’This is a vertical label:’ ||’;’||FORMAT_VARCHAR(B.DATEFIELD, YYYYMM) and so on and so forth
FROM TP or SYSIBM.SYSDUMMY1
INTO :OUTPUT-REC
INNER JOIN A ON
INNER JOIN B ON
WHERE
ORDER BY
END-EXEC
WRITE OUTPUT-REC (the maximum length required)
And the code went on to gather the other kind of records, concat fields, format them as needed and output them, rapidly.



Hope this would be useful  to some of you 

Polykarpos Parioritsas
sr. IT Analyst

Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2017

τα τρία PC

6 τα ξημερώματα και με μέρες σκληρής δουλειάς αλλά..

τώρα μπήκαν σε σειρά.. 
ειδικά ο σταθμός development θα εγκαθιστά μέχρι την Κυριακή όσα πρέπει αλλά χαλάλι, αν είναι καλή η ιδέα και ευχάριστη η δουλειά, μετά την δουλειά...

Στο ένα έστησα λειτουργικό και κάνει updates(άπειρα) για να δοθεί έτοιμο,

το άλλο το είναι .net dvlp station και κάμποση COBOL  και βέβαια για διάβασμα, να παρακολουθούμε και καμιά εξέλιξη στην τεχνολογία.

COBOL freaks out there .. when I find time I'll show how I achieved variable lenngth emulation file for csv format!!! out of the box thinking and works perfect 
 



Το τρίτο ένα ρετουσάρισμα για να κάθονται οι υπόλοιποι (εγώ πάω δίπλα να γράφω κώδικα λολολ)
Δουλειά να μη σου λείπει όταν δεν κοιμάσαι 

(Φίλε Αλέξη εκεί στα κρύα.. στο αφιερώνω το post)
Και να τελειώνουμε και κανένα από τα αρχινισμένα μυθιστορήματα που περιμένουν ε;

by the way




Τρίτη 31 Οκτωβρίου 2017

Ο χορός των πλανητών

Από μικρός είχα την τύχη να παρακολουθήσω την σειρά εκλαϊκευμένης επιστήμης COSMOS με τον Carl Sagan. Από τότε με κέρδισε η μαγεία της αστρονομίας και η ερασιτεχνική ενασχόληση με αυτή. 
Μέσα από την κατανόηση των μεγεθών και της αρμονίας ο άνθρωπος μπορεί να διδαχθεί την θέση του στον κόσμο, δίνοντας νόημα στη ζωή του  και προσπαθώντας να ενηλικιωθεί ως είδος ώστε να αποφύγει την αυτοκαταστροφή.

Η δημιουργία του συγκεκριμένου διηγήματος ξεκινά από αρκετά παλιά και από την ταινία μικρού μήκους που συνοδεύει το βιβλίο. Ήταν το 2006 στο 4ο πανελλήνιο συνέδριο αστρονομίας που έγινε στο Ευγενίδιο Πλανητάριο και ξεκίνησε από το υλικό που είχα μαζέψει για την ομιλία μου "Ερασιτεχνική αστρονομία και πολυμέσα".
Έτσι ξεκίνησε η ιδέα για να γίνει η εκπαιδευτική ταινία "Το βαλς του ηλιακού συστήματος" επίσημη συμμετοχή στο 5ο διεθνές φεστιβάλ Animation όπου και βραβεύτηκε με το 3ο βραβείο εκπαιδευτικού Animation.

Όταν αργότερα ωρίμασε και η ιδέα ενός διηγήματος διδακτικού χαρακτήρα για παιδιά που να τους ανοίγει και μια πόρτα στην αστρονομία και τον Μεγάκοσμο σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να συνδυαστεί με την ταινία.
Έτσι δημιουργήθηκε "Ο χορός των πλανητών"
O χορός των πλανητών - Πολύκαρπος Παριορίτσας
(Περιέχει CD με την ταινία “The solar system Waltz” (Το βάλς του ηλιακού συστήματος) που βραβεύτηκε στο 5ο διεθνές φεστιβάλ animation Animfest με το 3ο βραβείο εκπαιδευτικού animation).

Όταν τα παιδιά της Γης καταλαβαίνουν ότι ο πλανήτης τους είναι θλιμμένος αποφασίζουν να τον βοηθήσουν μόνα τους, αφού οι μεγάλοι δεν καταλαβαίνουν.
Ένα μαγικό ταξίδι στη σάλα του Ηλιακού συστήματος, στον αιώνιο χορό των πλανητών, ξεκινά και κάθε σταθμός του ταξιδιού κρύβει ομορφιά, γνώση και έντονα συναισθήματα. 


Όλα όσα θα χρειαστεί η αγνή παιδική ψυχή για να αντιμετωπίσει τη λύπη που έχει κατακλύσει την ψυχή του κόσμου μας και να ξανακάνει τη Γη χαρούμενη...