At the gates of Hades: BEST FIRST TIME SCREENWRITER FEATURE FILM AWARD

 

For an updated list of awards and accolades click here

At the gates of Hades: BEST FIRST TIME SCREENWRITER FEATURE FILM AWARD

My screenplay, AT THE GATES OF HADES, a mythological epic, high fantasy, literary retellings, and historical fiction with a fantastical twist, based on my novel "At the gates of Hades", garnered significant international recognition, winning over 25 awards and distinctions at film festivals worldwide.

Το σενάριό μου Στις πύλες του Άδη, ένα μυθολογικό έπος που συνδυάζει επική φαντασία, λογοτεχνικές αναπλάσεις και ιστορική μυθοπλασία με φανταστική διάσταση, βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημά μου, έχει αποσπάσει σημαντική διεθνή αναγνώριση, κερδίζοντας πάνω από 25 βραβεία και διακρίσεις σε κινηματογραφικά φεστιβάλ ανά τον κόσμο.

Most recently: BEST FIRST TIME SCREENWRITER FEATURE FILM AWARD at Independent Film Awards.

AT THE GATES OF HADES plunges into the tumultuous aftermath of the Trojan War, where a traumatized Odysseus faces a new, existential threat. His journey home becomes a desperate quest in seeking to tear open the Gates of Hades. With the fate of both realms at stake, the weary king must do what he dreads most: reunite a fragmented band of legendary heroes—men as broken as he is—and lead them back into the Underworld for a final, desperate battle.

Το Στις πύλες του Άδη βυθίζεται στο ταραχώδες απόηχο του Τρωικού Πολέμου, όπου ένας συντετριμμένος Οδυσσέας αντιμετωπίζει μια νέα, υπαρξιακή απειλή. Το ταξίδι του προς την Ιθάκη μετατρέπεται σε μια απελπισμένη αποστολή: να ανοίξει τις  πύλες του Άδη. Με τη μοίρα και των δύο κόσμων να κρέμεται από μια κλωστή, ο κουρασμένος βασιλιάς πρέπει να κάνει αυτό που φοβάται περισσότερο — να επανενώσει μια διαλυμένη ομάδα μυθικών ηρώων, αντρών πληγωμένων όσο κι εκείνος, και να τους οδηγήσει πίσω στον Κάτω Κόσμο για μια τελική, απεγνωσμένη μάχη.

My novel reimagines these classic Greek myths with a focus on the profound psychological burdens of its heroes, exploring themes of atonement, destiny, and the enduring human cost of legendary conflicts. It balances high-stakes action with deep character introspection, creating an accessible fantasy that will engage a wide readership.

Το μυθιστόρημά μου αναπλάθει τους κλασικούς ελληνικούς μύθους με έμφαση στα βαθιά ψυχολογικά βάρη των ηρώων, εξερευνώντας θέματα όπως η εξιλέωση, η μοίρα και το διαχρονικό ανθρώπινο τίμημα των θρυλικών συγκρούσεων. Συνδυάζει ένταση και δράση με βαθιά ενδοσκόπηση χαρακτήρων, δημιουργώντας μια προσβάσιμη αλλά βαθιά φαντασία που αγγίζει ένα ευρύ αναγνωστικό κοινό.

ABOUT ME

I am a Greek author with a portfolio spanning fantasy, historical fiction, and horror. My novel Bonds of Blood was nominated for Best Fantasy Novel at the EVERLIES Awards, and my horror novella The Sentinel won 1st Prize at the Larry Niven Fiction Awards. I have written and directed award-winning screenplays and multimedia projects and am passionate about stories that cross borders, genres, and media.

Είμαι Έλληνας συγγραφέας με έργο που εκτείνεται στη φαντασία, την ιστορική μυθοπλασία και τον τρόμο. Το μυθιστόρημά μου Bonds of Blood προτάθηκε για το Βραβείο Καλύτερου Μυθιστορήματος Φαντασίας στα EVERLIES Awards, ενώ η νουβέλα τρόμου The Sentinel απέσπασε το 1ο Βραβείο στα Larry Niven Fiction Awards. Έχω γράψει και σκηνοθετήσει βραβευμένα σενάρια και έργα πολυμέσων, και με παθιάζουν οι ιστορίες που υπερβαίνουν τα σύνορα, τα είδη και τα μέσα.

Published in Greek

• "Blood Shields" 2008, historical novel about the battle of Marathon, "Enalios" publications, 2008
• At the Gates of Hades 2014, fiction novel on the mythology around Homer’s poems, " Entypois" publications
• Democracy, this unknown... crisis 2015, political essay, "Entypois" publications
• The Dance of the Planets 2016, children's illustrated story of didactic character accompanied by the award-winning educational 3d animation "The solar system waltz" by the author, " Entypois" publications
• The tin soldier, adaptation of the known tale accompanied by the 3d animation film "The tin soldier" by the author, " Entypois" publications
• Bonds of Blood 2021, fiction novel with strong metaphysical/mythological  element from mythology, "Hydroplano" publications. Nominated for best fantasy novel at EVERLIES awards
• The sentinel, October 2025, Horror/Fiction/Fantasy Novella. First prize at the Horror Novel category at the Larry Niven Fiction/Fantasy Literature Awards 2024, 
• Blood Moon" – Horror/Fiction/Fantasy Novella (2025),  forthcoming from Entypois Publications.

Έχουν εκδοθεί:

• «Ματωμένες Ασπίδες» – Ιστορικό μυθιστόρημα για τη Μάχη του Μαραθώνα, Εκδόσεις Ενάλιος, 2008.
• «Στις Πύλες του Άδη» – Μυθιστόρημα εμπνευσμένο από τη μυθολογία που περιβάλλει τα ομηρικά έπη, Εκδόσεις Έντυποις, 2014.
• «Δημοκρατία, αυτή η άγνωστη... κρίση»– Πολιτικό δοκίμιο, Εκδόσεις Έντυποις, 2015.
• «Ο Χορός των Πλανητών» – Εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο διδακτικού χαρακτήρα, συνοδευόμενο από το βραβευμένο εκπαιδευτικό 3D animation “The Solar System Waltz” του ίδιου του συγγραφέα, Εκδόσεις Έντυποις, 2016.
• «Ο Μολυβένιος Στρατιώτης» – Διασκευή του κλασικού παραμυθιού, συνοδευόμενη από την 3D animation ταινία “The Tin Soldier” του συγγραφέα, Εκδόσεις Έντυποις.
• «Δεσμά Αίματος» (Bonds of Blood) – Μυθιστόρημα με έντονα μεταφυσικά και μυθολογικά στοιχεία, Εκδόσεις Υδροπλάνο, 2021. Υποψήφιο για Καλύτερο Μυθιστόρημα Φαντασίας στα EVERLIES Awards. 
• «Ο Φρουρός» – Νουβέλα (Οκτώβριος 2025), 1ο Βραβείο στην κατηγορία Νουβέλας Τρόμου στα Larry Niven Fiction/Fantasy Literature Awards 2024, εκδόσεις ΕΝΤΥΠΟΙΣ.
• «Ματωμένη Σελήνη» – Νουβέλα (Οκτώβριος 2025), υπό έκδοση από τις εκδόσεις ΕΝΤΥΠΟΙΣ.

Multimedia Projects:

• Video Clip, group 1550, «The desert traveler». Directing, production, special fx, film editing, 2000
• TV ad for Radio Korasidis group of companies 3d animation, film editing, 2002
• The Postcard, short length movie, official selection Florence festival, film editing, 3d animation
• Urban fantasy, short length movie, official Florence festival, film editing, 3d animation
• Eugenidio Planetarium, recreation of ancient Olympia 3d animation
• The tin soldier, Animfest international festival, film editing, production, directing, 3d animation
• The solar system waltz, international festival, film editing, production, directing, 3d animation, awarded 3^rd educational animation award 
• Percussion Camp, TV ad digital film editing
• Nazi slaughter of Kommeno Arta, a three hours long documentary about the slaughter of Kommeno, Arta in 1943 and the festival that took place to honor the memory of the killed.
• All ‘s a lie, short length movie. Official selection Animfest 2011

• 

The results are publish on our social media. 

https://www.instagram.com/p/DL1zy_5tmdc/?img_index=1

Screenplay "At the gates of Hades" distinctions

Independent Film Awards: BEST FIRST TIME SCREENWRITER FEATURE FILM AWARD 

The Gladiator Film Festival : Best ScreenPlay/Screenwriting

Naples Film Awards: 1st AWARD WINNER

Sweet Democracy Film Awards: 1st AWARD WINNER

New York Neorealism Film Awards :1st AWARD WINNER

Sweet Democracy Film Awards: 1st AWARD WINNER

London Movie Awards : 2nd AWARD WINNER

Andromeda Film Festival: AWARD WINNER

Close Film Festival : AWARD WINNER

Golden Wheat Awards: AWARD WINNER

1st Monthly Film Festival: AWARD WINNER

Los Angeles Cinema Festival of Hollywood: Award of Merit

Tokyo International Cosmopolitan Film Festival: AWARD WINNER

Monthly Future Of Film Awards: AWARD WINNER

LA Festival Screenplays : Top LA Festival Screenplays of February 2020

ART Film AWARDS: HONORABLE MENTION

Widescreen Film & Music video festival: HONORABLE MENTION

Wiki: The World's Fastest Screenplay Contest!: HONORABLE MENTION

Santa Barbara International Screenplay Awards: HONORABLE MENTION

New York Screenwritting Awards: HONORABLE MENTION

International Gold Awards: HONORABLE MENTION

JIFF JAIPUR INTERNATIONAL FILM FESTIVAL: NOMINATED

CAMBRIDGE SCRIPT FESTIVAL: FINALIST

Eurasia International Monthly Film Festival: FINALIST

WorldFest-Houston International Film Festival: FINALIST

Los Angeles Cinematography AWARDS (LACA) :FINALIST

New York Cinematography AWARDS (NYCA): FINALIST

Birmingham Film Festival: FINALIST

European Cinematography AWARDS (ECA): FINALIST

Oakland Film Festival: SEMI FINALIST

St. Louis Film Awards: SEMI FINALIST

International Cosmopolitan Film Festival of Tokyo: SEMI FINALIST

Flickers' Rhode Island International Film Festival: SEMI FINALIST

Evolution Mallorca International Film Festival: SEMI FINALIST

International Cosmopolitan Film Festival of Tokyo: SEMI FINALIST

Hollywood International Golden Age: SEMI FINALIST

Scriptmatix Fellowship: SEMI FINALIST

San Francisco Arthouse Short Festival: SEMI FINALIST

Hong Knong Indie Film Festival: SEMI FINALIST

Sunvale Screenplay Contest: QUARTER FINALIST

New York Metropolitan Screenwritting Competition & Film Awards: QUARTER FINALIST

Scriptapalooza contest: QUARTER FINALIST

Reno Tahoe Screenplay Contest: QUARTER FINALIST

San Francisco International Screenwriting Competition & Film Awards: QUARTER FINALIST

Los Angeles International Screenplay Awards: OFFICIAL SELECTION

New York City International Screenplay Awards: OFFICIAL SELECTION

Florence Film Awards: OFFICIAL SELECTION

Frida Film Festival: OFFICIAL SELECTION

8 & Halfilm Awards: OFFICIAL SELECTION

International Gold Awards : OFFICIAL SELECTION

Jaipur International Film Festival: OFFICIAL SELECTION

Silver Screen Film Festival: OFFICIAL SELECTION

Paris Film Awards: OFFICIAL SELECTION

At the gates of Hades script. The journey goes on and on

 

For an updated list of awards and accolades click here

Ακόμη μια διάκριση για το σενάριο που δημιούργησα, που είναι διασκευή του μυθιστορήματός μου "Στις πύλες του Άδη". Finalist στο διαγωνισμό CAMBRIDGE SCRIPT FESTIVAL, που το κάνει επιλέξιμο για βραβείο.

Για να δείτε όλες τις διακρίσεις εδώ

Another distinction for the screenplay I created, which is an adaptation of my novel "At the Gates of Hades". Finalist in the CAMBRIDGE SCRIPT FESTIVAL competition, which makes it eligible for an award. To see all the distinctions here

CAMBRIDGE SCRIPT FESTIVAL:

Dear Polykarpos,

Congratulations!

At the gates of Hades was FINALIST at the third year of Cambridge Script Festival Summer Edition 2025.
Your project was one of the finalists from more than 358 submitted.

Please note: Tomorrow, we will officially announce the winners in each category. As a Finalist, your project is still in the running to become an award winner. If you do not receive a winner notification, the Finalist status will remain the official status of your project for the current season. Winners will also be published on our website.

At the gates of Hades screenplay - Awards and distinctions

 

For an updated list of awards and accolades click here

Το σενάριο που έγραψα (στα Αγγλικά) και βασίζεται το μυθιστόρημά μου "Στις πύλες του Άδη" έτυχε διακρίσεων σε διεθνείς διαγωνισμούς που κυμαίνονται από 1ο βραβείο μέχρι επίσημη συμμετοχή.

Τελευταία διάκριση, Finalist, Mad Wife 100 scripts. Only 100 accepted to compete, and mine made it to the finals

Screenplay "At the gates of Hades" distinctions

The Gladiator Film Festival : Best ScreenPlay/Screenwriting

Naples Film Awards: 1st AWARD WINNER

Sweet Democracy Film Awards: 1st AWARD WINNER

New York Neorealism Film Awards :1st AWARD WINNER

Sweet Democracy Film Awards: 1st AWARD WINNER

London Movie Awards : 2nd AWARD WINNER

Andromeda Film Festival: AWARD WINNER

Close Film Festival : AWARD WINNER

Golden Wheat Awards: AWARD WINNER

1st Monthly Film Festival: AWARD WINNER

Los Angeles Cinema Festival of Hollywood: Award of Merit

Tokyo International Cosmopolitan Film Festival: AWARD WINNER

Monthly Future Of Film Awards: AWARD WINNER

LA Festival Screenplays : Top LA Festival Screenplays of February 2020

ART Film AWARDS: HONORABLE MENTION

Widescreen Film & Music video festival: HONORABLE MENTION

Wiki: The World's Fastest Screenplay Contest!: HONORABLE MENTION

Santa Barbara International Screenplay Awards: HONORABLE MENTION

New York Screenwritting Awards: HONORABLE MENTION

International Gold Awards: HONORABLE MENTION

JIFF JAIPUR INTERNATIONAL FILM FESTIVAL: NOMINATED

Mad Wife 100 Scripts: FINALIST

Eurasia International Monthly Film Festival: FINALIST

WorldFest-Houston International Film Festival: FINALIST

Los Angeles Cinematography AWARDS (LACA) :FINALIST

New York Cinematography AWARDS (NYCA): FINALIST

Birmingham Film Festival: FINALIST

European Cinematography AWARDS (ECA): FINALIST

Oakland Film Festival: SEMI FINALIST

St. Louis Film Awards: SEMI FINALIST

International Cosmopolitan Film Festival of Tokyo: SEMI FINALIST

Flickers' Rhode Island International Film Festival: SEMI FINALIST

Evolution Mallorca International Film Festival: SEMI FINALIST

International Cosmopolitan Film Festival of Tokyo: SEMI FINALIST

Hollywood International Golden Age: SEMI FINALIST

Scriptmatix Fellowship: SEMI FINALIST

San Francisco Arthouse Short Festival: SEMI FINALIST

Hong Knong Indie Film Festival: SEMI FINALIST

Sunvale Screenplay Contest: QUARTER FINALIST

New York Metropolitan Screenwritting Competition & Film Awards: QUARTER FINALIST

Scriptapalooza contest: QUARTER FINALIST

Reno Tahoe Screenplay Contest: QUARTER FINALIST

San Francisco International Screenwriting Competition & Film Awards: QUARTER FINALIST

Los Angeles International Screenplay Awards: OFFICIAL SELECTION

New York City International Screenplay Awards: OFFICIAL SELECTION

Florence Film Awards: OFFICIAL SELECTION

Frida Film Festival: OFFICIAL SELECTION

8 & Halfilm Awards: OFFICIAL SELECTION

International Gold Awards : OFFICIAL SELECTION

Jaipur International Film Festival: OFFICIAL SELECTION

Silver Screen Film Festival: OFFICIAL SELECTION

Paris Film Awards: OFFICIAL SELECTION

Εκδοθέντα

 Χρονολογικά τα έργα μου που έχουν εκδοθέι:

1. Ματωμένες Ασπίδες 2008

2. Στις πύλες του Άδη 2014

3. Δημοκρατία Αυτή η άγνωστη κρίση 2015

4. Ο χορός των πλανητών 2017

5. Το μολυβένιο στρατιωτάκι 2019

"Κοιλάδα της γνώσης", συνέντευξη

Συνέντεξη μου στην "Κοιλάδα της γνώσης"

Φίλες και φίλοι, καλώς ορίσατε στην έβδομη συνέντευξη στην Κοιλάδα της Γνώσης! Σήμερα έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε τον Πολύκαρπο Παριορίτσα, συγγραφέα των μυθιστορημάτων στην Αρχαία Ελλάδα «Ματωμένες ασπίδες» και «Στις πύλες του Άδη». Πάμε…

Πείτε μας δύο λόγια για εσάς. Τι έχετε σπουδάσει, πού έχετε εργαστεί, τι κάνετε στον ελεύθερό σας χρόνο, ποια βιβλία έχετε γράψει, τι σας αρέσει να διαβάζετε, τι διαβάζετε τώρα…

Έχω πτυχίο πληροφορικής από το Northwood University και εργάζομαι για πάνω από δύο δεκαετίες στον τομέα, κυρίως σε μεγάλες επιχειρήσεις. Κύρια ασχολία είναι να είμαι πατέρας τα τελευταία χρόνια αλλά στον ελεύθερο χρόνο μου –όσο μου μένει -ασχολούμαι με διάφορα κατά περιόδους. Παλιότερα π.χ. ήμουν αρκετά ενεργός στην ερασιτεχνική αστρονομία. Αθλούμαι όσο μπορώ και βέβαια γράφω.

Έχουν εκδοθεί δύο μυθιστορήματά μου. Το «Ματωμένες ασπίδες» είναι ιστορικό μυθιστόρημα για τη μάχη του Μαραθώνα. Το «Στις πύλες του Άδη» που είναι φαντασίας με βάση την Ελληνική μυθολογία, κυρίως τα έπη. Επίσης ένα πολιτικό δοκίμιο που τιτλοφορείται «Δημοκρατία, αυτή η άγνωστη κρίση» και δύο παιδικά εικονογραφημένα παραμύθια συνοδευόμενα από DVD με δικές μου παραγωγές 3d animation, επίσημες συμμετοχές σε διεθνή φεστιβάλ. «Το μολυβένιο στρατιωτάκι» διασκευή του γνωστού παραμυθιού και «Ο χορός των πλανητών» ένα διδακτικό παιδικό που το εκπαιδευτικό ταινιάκι του «The Solar system waltz» έχει βραβευτεί στο διεθνή διαγωνισμό animation AnimFest με τρίτο βραβείο εκπαιδευτικού animation. Και βέβαια διαβάζω όσο περισσότερο γίνεται. Τώρα διαβάζω τη σειρά «Μαύρος Πύργος» του Στήβεν Κινγκ.

• 

• 

Το βιβλίο σας «Στις Πύλες του Άδη» συνδυάζει αρκετά στοιχεία της Ελληνικής μυθολογίας σχετικά με τους ήρωες τού Ομηρικών Επών. Ποια από αυτά τα στοιχεία υπήρχαν ήδη στην αρχαία ελληνική γραμματεία και ποια τα δημιουργήσατε εσείς;

Θα πρέπει να προσέξω να μην κάνω spoil. Τα περισσότερα στοιχεία που αφορούν το υπόβαθρο της ιστορίας, οι πόλεις, οι ιεροί τόποι, ο τρόπος των ιεροτελεστιών, καθώς και τα flash back στη ζωή των ηρώων υπάρχουν στην γραμματεία, είτε στα έπη, είτε σε εκδοχές των μύθων σε τραγωδίες, είτε σε αναλύσεις και μελέτες. Για παράδειγμα το τέλος του Αίαντα είναι από την τραγωδία «Αίας» του Σοφοκλή. Επίσης η ιστορία με τους λαούς της θάλασσας είναι τεκμηριωμένη αρχαιολογικά, Η τρέχουσα ιστορία -και το μυστήριο – όπως εξελίσσεται είναι δική μου ανάπτυξη.

Πόσο πιθανό είναι να δούμε τις «Πύλες του Άδη» σε σειρά ή σε ταινία; Δημοσιεύσατε στην σελίδα σας ότι βραβεύτηκε η διασκευή τού βιβλίου…

Είναι μια προσπάθεια που ξεκίνησα προσπαθώντας να βρω διέξοδο στο εξωτερικό. Παρόλο που οι «Πύλες» είχαν φτάσει κοντά σε μια συμφωνία στην Αγγλία, δεν ευδοκίμησε η προσπάθεια. Έτσι τους τελευταίους 14 μήνες ξεκίνησα μόνος μου την απόδοση σε σενάριο. Αρκετά επίπονη διαδικασία, αφού δεν είχα προηγούμενη γνώση και εμπειρία και έπρεπε πρώτα να διαβάσω πολύ ώστε να καταρτιστώ πρώτα θεωρητικά. Στους πρώτους διαγωνισμούς που πήρα μέρος έλαβα διάκριση να είμαι στον τελικό και αυτό είναι πολύ μεγάλο βήμα. Για να γίνει ταινία όμως είναι πολύ πιο μακρυά από όσο έχω φτάσει μέχρι τώρα. Ελπίζω ότι κάποιος θα το προσέξει, αν όχι για ταινία, για έκδοση στο εξωτερικό.

«Στις Πύλες του Άδη» έχετε αρκετούς ήρωες των Ομηρικών επών – όπως τον Οδυσσέα, τον Διομήδη, τον Μενέλαο, την Ελένη, τον Νεοπτόλεμο, κ. ά. – και μάλιστα δίνετε αρκετό χώρο σε κάθε ήρωα, ενώ συνήθως παρόμοια βιβλία επικεντρώνονται στον Οδυσσέα. Γιατί επιλέξατε αυτήν την προσέγγιση;

Όλοι οι ήρωες είχαν ενδιαφέρουσες ιστορίες και στοιχεία που ήθελα να αναδειχθούν, όπως ότι η Ελένη ήταν υπό την επήρεια της Αφροδίτης και εγκατέλειψε τον Μενέλαο και η εσωτερικής σύγκρουση ήταν μεγάλη. Ο Διομήδης ήταν τραγικός με την επιστροφή του στο Άργος και η μετέπειτα περιήγησή του μπλέκεται με Αινειάδα του Βιργίλιου. Ένιωσα ότι μου δινόταν η ευκαιρία να δείξω άγνωστες πτυχές χαρακτήρων από τα έπη και να έχω ένα πιο πολύπλοκο έργο «σκάβοντας» την ψυχή τους. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισα με το σενάριο, αφού εκεί είναι πιο αυστηρά τα πράγμα με καθορισμένο πρωταγωνιστή, ανταγωνιστή κλπ. Προσπάθησα να κρατήσω πάντως μια ισορροπία που βγάζει το σενάριο από την πεπατημένη.

Από όλους αυτούς τους ήρωες ποιον ξεχωρίζετε;

Δύσκολο να απαντήσω. Αν και τρέφω μεγάλη συμπάθεια στον Διομήδη, στην στάση που κράτησε γυρίζοντας στο Άργος. Αλτρουιστής ως το τέλος νομίζω ότι ο Οδυσσέας είναι ο πιο «γήινος». Πιο ανθρώπινος και κέρδισε το δικαίωμα να έχει δικό του έπος απέναντι στον ημίθεο Αχιλλέα που είχε την Ιλιάδα.

Πώς προέκυψε η αρχική ιδέα για το βιβλίο;

Συνήθως προκύπτει μια σκηνή, αρκετά κινηματογραφική θα έλεγα, μετά από ένα διάστημα που ασχολούμαι με τη μελέτη ενός θέματος. Συγκεκριμένα, πριν μου έρθει η ιδέα για αυτό το μυθιστόρημα, διάβαζα τα έπη και αναλύσεις γύρω από αυτά και τις τραγωδίες. Κάποια στιγμή είχα εικόνα τον Οδυσσέα να ζητά χρησμό στη Δωδώνη και αυτή ήταν η πρώτη σκηνή που είχα και άρχισα να αναρωτιέμαι «τι θα γινόταν εάν…» και άρχιζα να χτίζω την πλοκή.

Ποιους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς μελετήσατε για να αποδώσετε σωστά το ιστορικό και το μυθολογικό πλαίσιο;

Προφανώς τον Όμηρο. Τις αρχαίες τραγωδίες επίσης. Πολλές σύγχρονες μελέτες, από τον Δ. Μαρωνίτη για τα έπη και τις αναλύσεις για τις τραγωδίες από τον Ζ.Κ. Βερνάντ. Αυτά κυρίως.

Ο Όμηρος ήταν ένας ποιητής ή μία ομάδα ποιητών, όπως υποστηρίζουν κάποιοι ακαδημαϊκοί;

Δεν θα μπορούσα να απαντήσω σε αυτό εγώ. Η πιο λογική εκδοχή που διάβασα σε αναλύσεις είναι ότι ο Όμηρος (που παρουσιάζει και τον εαυτό του στην Οδύσσεια, στους Φαίακες, κάτι σαν Α. Χίτσκοκ αν το καλοσκεφτείς) συνέγραψε την Ιλιάδα και είχε μαθητές που συνέχισαν με την Οδύσσεια.

Πώς θα μπορούσαν αυτές οι καταπληκτικές ιστορίες των Ομηρικών Επών να αγαπηθούν από τους νέους αναγνώστες;

Θεωρώ ότι θα έπρεπε να γίνεται αυτή η προσπάθεια από το σχολείο. Να μη διδάσκονται σαν στεγνό υποχρεωτικό μάθημα αλλά να προσφέρονται – μαζί με τις τραγωδίες – σαν προβληματισμός για την ίδια την ανθρώπινη υπόσταση και τον πολιτισμό. Για παράδειγμα, η Αντιγόνη αν την διδάσκεις για να κλίνεις τα ρήματα και να δεις τη γλώσσα ως γραμματική και συντακτικό είναι βαρετή όντως. Αν θέσεις τα ερωτήματα νόμιμο και ηθικό – ακόμη και σε νεοελληνική απόδοση, το μάθημα γίνεται φιλοσοφικό, ζωντανό και σημερινό. Το ίδιο αν αποκωδικοποιήσεις τις περιπέτειες του Οδυσσέα ως τη συνεχή μάχη του ανθρώπου να τιθασεύσει το περιβάλλον και τη μοίρα του. Νομίζω αυτός είναι ο ρόλος τους. Άλλωστε ο Αριστοτέλης έλεγε ότι διδάσκαλος των Ελλήνων είναι ο Όμηρος.

Ποια βιβλία θα προτείνατε σε όσους θέλουν να ασχοληθούν περισσότερα με τα Ομηρικά Έπη;

Μου αρέσουν οι αποδόσεις του Καζαντζάκη – Κακριδή πολύ και οι μελέτες των ακαδημαϊκών που ανέφερα. Θεωρώ πολύ σημαντικό η ανάγνωση των αρχαίων κειμένων να συνδυάζεται με αναλύσεις ακαδημαϊκές. Με αυτό τον τρόπο εμβαθύνεις στα κείμενα.

Γενικά είστε ευχαριστημένος με τον κόσμο τού βιβλίου στην Ελλάδα;

Δυστυχώς το αναγνωστικό κοινό μειώνεται διαρκώς. Κάποια στιγμή είχα δει ότι στην Ελλάδα είχαμε ετήσια μείωση 8% όταν στην Αγγλία υπήρχε άνοδος 12%. Η οικονομική κατάσταση παίζει το ρόλο της και αυτό δημιούργησε και το φαινόμενο της αυτοέκδοσης που σε συνδυασμό με την τακτική των εκδοτικών να βγάλουν best seller – άρα να απευθύνονται σε συγκεκριμένο κοινό, έχει κάνει τα πράγματα περίεργα. Ευτυχώς για μένα είναι μια δημιουργική απασχόληση, και ανάγκη για δημιουργία, και δεν μπαίνω σε διαδικασίες που δεν θα ήθελα να μπω. Για το αναγνωστικό κοινό δημιουργείται η δυσκολία πως να ψάξει να βρει τι αξίζει σε ένα κυκεώνα εκδόσεων.

Σας αρέσουν συλλογές διηγημάτων ή προτιμάτε μυθιστορήματα;

Μου αρέσουν όλα που διαβάζονται και είναι στην ποιότητα που επιθυμώ.

Ποια άλλη ιστορική περίοδος σας ελκύει για να γράψετε ένα μυθιστόρημα;

Νιώθω ότι με ελκύει περισσότερο το εύρος των περιόδων από την αρχαϊκή, μάλλον μυθολογική, μέχρι και το τέλος της κλασσικής. Το πρώτο μου μυθιστόρημα ήταν ιστορικό και έμπνευσή του ήταν το επίγραμμα στον τάφο του Αισχύλου. Το νέο μου, περιμένω απαντήσεις για έκδοση, είναι στην κλασσική περίοδο, σε μια άγνωστη εκστρατεία των Αθηναίων στην Αίγυπτο. Αφού μελέτησα το θέμα αποφάσισα να κινηθώ σε κάτι που να είναι το πρώτο μέρος του ιστορικό μυθιστόρημα, αλλά να αναπτύσσεται σε φαντασίας, στα όρια του horror, στη συνέχεια. Η ατμόσφαιρά στην Αίγυπτο βοηθά πολύ. Επίσης έχω έναν σκελετό για ένα μυθιστόρημα στη σύγχρονη εποχή, φαντασίας, αλλά που θα δένει πάλι με τη μυθολογία. Δεν μπορώ να της ξεφύγω μάλλον.

Θα ήθελα να κλείσω, ευχαριστώντας εσένα Δημήτρη για την προσπάθεια που κάνεις για το βιβλίο. Είναι ανεκτίμητη και βοηθά το χώρο και τους αναγνώστες.

Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Παριορίτσα και του ευχόμαστε καλή συνέχεια και καλή επιτυχία στα νέα του βιβλία!

Φίλες και φίλοι, μείνετε συντονισμένοι στην Κοιλάδα της Γνώσης για περισσότερες συνεντεύξεις και άρθρα για βιβλία…

• Ακολουθήστε μας στο Facebook εδώ
• Γραφτείτε στην ομάδα μας Φίλοι Ιστορικού Μυθιστορήματος στο Facebook εδώ

Στις πύλες του Άδη

Κεφάλαιο 11.

Ο διπλός πέλεκυς

Η νύχτα είχε σκεπάσει το μεγάλο νησί εδώ και ώρα. Το ελαφρύ βοριαδάκι, που είχε ταξιδέψει όλο το Αιγαίο – ξεκινώντας από τα άγρια βουνά των Υπερβορείων, άρχισε να χαϊδεύει τις ακτές της Κρήτης ριτιδιάζοντας την επιφάνεια της θάλασσας. Τα ελλιμενισμένα πλοία αναταράχτηκαν λίγο στον ύπνο τους και γύρισαν πλώρη στην πνοή του ανέμου. Η δροσερή αύρα τα προσπέρασε αδιάφορα σπρώχνοντας αλμυρό νερό να αναμιχθεί με το γλυκό του ποταμού που διάβαινε κατηφορίζοντας το βουνό για να δροσίσει τη θάλασσα. Το νερό στο κανάλι ανατρίχιασε και  το βοριαδάκι πήρε τον ανήφορο για το παλάτι λίγο πιο ψηλά.

Στο δρόμο του βρήκε ένα δεύτερο μικρό λιμάνι στα όρια του μεγαλοπρεπούς κτίσματος που δέσποζε από πάνω κλείνοντας την πορεία του. Χάιδεψε τους άντρες που ξεκουραζόταν δίπλα από μικρές σχεδίες απ’ όπου μόλις είχαν αδειάσει τα αγαθά που μετέφεραν από τα πλοία που βρισκόταν χαμηλότερα στο μεγάλο λιμάνι στη θάλασσα.

Η αύρα, που τώρα έφτασε στο παλάτι, άρχιζε να παίζει κυνηγητό ανάμεσα σε κοκκινωπούς κίονες που η βάση τους είχε μικρότερη διάμετρο από την κορυφή τους και είχαν σχήμα έντονο ωοειδές. Στριφογύρισε πάνω στο ηλιοκαμένο δέρμα των φρουρών κάνοντας τις τρίχες τους να ορθωθούν και να μαζέψουν τους ώμους τους αιφνιδιασμένοι.
Πέρασε από τις μεγάλες αποθήκες όπου μέλι, λάδι και άλλα αγαθά απαραίτητα για την αυτάρκεια του βασιλείου, και ειδικά του παλατιού, ήταν αποθηκευμένα σε ακούνητα κιούπια μεγέθους όσο ένα δωμάτιο.

Τώρα ξεχυνόταν στα κεντρικά κτήρια του παλατιού της Κνωσού. Οι διάδρομοι του παλατιού ήταν σκέτος λαβύρινθος – οι ντόπιοι τους αποκαλούσαν δαιδαλώδεις από το όνομα του Αθηναίου αρχιτέκτονα που τις σχεδίασε δυο γενιές μόνο πριν, του Δαίδαλου. Τους τοίχους είχαν στολίσει οι καλλίτεροι ζωγράφοι από την Κρήτη και την αποικία της, τη Στρογγύλη. Οι μορφές στις πανέμορφες τοιχογραφίες σάλεψαν καθώς τις χάιδευε το αεράκι χαζεύοντας.

Η λευκή φούστα του πρίγκιπα κυμάτισε απαλά και τα κρίνα που κρατούσε  ευωδίασαν τα χρώματά τους για να τα οσμιστεί η αύρα. Οι έφηβοι σταμάτησαν τον αιώνιο αγώνα στην πυγμαχία για να δροσίσουν λίγο τα ιδρωμένα κορμιά τους. Η αύρα δυνάμωσε λίγο για να βοηθήσει ένα νεαρό άντρα να πηδήξει πάνω από την πλάτη ενός μαινόμενου ταύρου. Έτσι πέρασε επιτυχώς την μύηση ενηλικίωσής του μπροστά στο κοινό της πόλης.

Στη τελευταία τοιχογραφία έστεκε μια πανέμορφη ιέρεια με μαύρα λαμπερά μαλλιά που έπεφταν μπούκλες στους ώμους της. Στις σφιγμένες σε γροθιά παλάμες της κρατούσε τα κεφάλια φιδιών που στους πήχεις των χεριών της είχαν τυλίξει σφιχτά τις ουρές τους. Ένα υπέροχο βαθυγάλαζο φόρεμα τόνιζε την εύγονη ερωτική λεκάνη της και τη στενή της μέση. Το φόρεμα ήταν σχεδιασμένο να αφήνει τα στήθη της, τους τροφούς των μωρών και του έρωτα, ακάλυπτα. Ο βοριάς θεριεύοντας χάιδεψε τις μεγάλες σκουρόχρωμες θηλές της που  ερεθίστηκαν και ορθώθηκαν ξαφνιάζοντάς την ιέρεια γλυκά.

Μεταφέροντας τις οσμές και τα χρώματα από όλο το παλάτι το βοριαδάκι σκαρφάλωσε τον κεντρικό πύργο και εισήλθε από το ανοιχτό παράθυρο στην κάμαρα του βασιλιά. Χτύπησε στο πρόσωπο αναζωογονητικά τον μονάρχη του τόπου κάνοντας τα μακρυά μαλλιά του και τα δασιά γένια του να ανεμίσουν ελαφρά. Ο μεγαλόσωμος βασιλιάς ρούφηξε αχόρταγα και γέμισε τα πνευμόνια του. Κράτησε τον αέρα για λίγο μέσα του προσπαθώντας να διατηρήσει τη γεύση και έκλεισε τα μεγάλα καστανά του μάτια. Μετά εξέπνευσε δυνατά. Γύρισε από το παράθυρο που στεκόταν τόση ώρα και θωρούσε προς το βορά και στάθηκε μπροστά στον τοίχο πίσω του.

Το βλέμμα του ξεκίνησε την περιήγηση με τον ίδιο τρόπο όπως και πολλά άλλα βράδια. Πρώτα κοίταξε το μεγάλο καρφί που αν και βαθιά χωμένο στον πέτρινο τοίχο στήριζε δύσκολα το βάρος που ήταν κρεμασμένο πάνω του. Η μεγάλη ξύλινη λαβή από φτελιά ήταν σκαλισμένη να δέχεται την τεράστια παλάμη του βασιλιά. Για να μη γλιστρά είχε τυλιχτεί σφιχτά από δέρμα ελαφίνας που είχε σκοτώσει ο ίδιος και είχε επεξεργαστεί άριστα ο βυρσοδέψης του παλατιού. Πριν την προσαρμόσουν στη λαβή την είχαν βρέξει να μαλακώσει και την τύλιξαν πάνω στο ξύλο σφιχτά. Όταν στέγνωσε το δέρμα στραγγάλισε το ξύλο και έγινε ένα με αυτό. Στην πίσω πλευρά της λαβής μια τρύπα στο ξύλο υποδεχόταν μια χοντρή και πλατιά λουρίδα δέρματος που περνούσε στον καρπό του χεριού του βασιλιά όταν την φούχτωνε σφιχτά ή χρησιμοποιούταν απλώς για να κρεμαστεί στον τοίχο –όπως τώρα.

Από την άλλη πλευρά, εκεί που τέλειωνε η λαβή από δέρμα, το ξύλο περήφανο και σκληρό συνέχιζε να φαίνεται προς τα πάνω μέχρι που άρχιζε ο χαλκός. Γυαλιστερός, ακόμα και στο σκοτάδι, ένα παχύ σφυρηλατημένο κομμάτι σφριγηλού μετάλλου είχε μια τρύπα να υποδέχεται το ατσάκιστο ξύλο. Πάνω του χαραγμένη περίτεχνα ανάμεσα στις δύο κόψεις του διπλού πέλεκυ μια κεφαλή ταύρου με μεγάλα κέρατα που ξεφυσούσε μανιασμένα. Ο λευκός ταύρος της Κρήτης, έμβλημα δύναμης και δόξας του οίκου του Μίνωα.

Ο βασιλιάς πλησίασε πιο κοντά. Το χέρι του απλώθηκε και άγγιξε τη μια από τις δυο κοφτερές άκρες. Πέρασε χαϊδεύοντας με την κόψη να πληγώνει την αφή του αντίχειρά του. Καθημερινή φροντίδα και συχνό τρόχισμα το διατηρούσαν όπως τότε που ο βασιλιάς το κράδαινε με ορμή πάνω από το κεφάλι του. Οι Τρώες και οι  σύμμαχοί τους έφευγαν σαν κυνηγημένοι στη θέα του.

Πόσοι άντρες γενναίοι, που αψήφησαν το σύριγμά του στον αέρα, δεν έπεσαν νεκροί μπροστά του.

«Όπως κάθε φορά» άρχισε να τυρβάζει ο νους του βασιλιά, «ακούω τις ιαχές, τις κλαγγές, τον πόνο του θανάτου… Όλα».

Άπλωσε το χέρι του πάνω στο χαλκό. Πρόσεξε την αντίθεση του καλογυαλισμένου λείου μέταλλου και του γερασμένου, ρυτιδιασμένου, δέρματος του χεριού του με τα στίγματα. Συνέχιζε να κοιτά πιέζοντας το μυαλό του να δραπετεύσει στις θύμισες, μέχρι που στο δέρμα του έσβησαν τα στίγματα και τσιτώθηκε ξανά. Ξανάνιωσε μπροστά στα μάτια του, μέσα στο μυαλό του. Ο παφλασμός της θάλασσας ακουγόταν έντονος και φωνές τρόμου άρχισαν να τον κυκλώνουν. Ήταν εκείνη η μέρα ξανά. Ίσως η μεγαλύτερη του πολέμου, και γι’ αυτόν και για όλους τους Αχαιούς.

...

...

...

Ένα δυνατό χτύπημα ακούστηκε στην πόρτα και την τράνταξε. Κάτι βαρύ  έπεσε πάνω της. Μετά ακούστηκαν φωνές που δεν μπορούσαν να περάσουν καθαρά το παχύ ξύλο. Η πόρτα άρχισε να τραντάζεται συθέμελα και οι φωνές να λιγοστεύουν σε πλήθος και ένταση. Μετά ησυχία. Τι στο καλό συνέβαινε μέσα στο ίδιο του το παλάτι; Πριν προλάβει να αντιδράσει από την έκπληξη οι γδούποι στην πόρτα ξανάρχισαν με δύναμη. Ξανά και ξανά οι μεντεσέδες άρχισαν να πετάνε τα καρφιά τους από τον τοίχο ενώ ένα απόκοσμο μουγκρητό συνόδευε κάθε χτύπημα.

Ο Ιδομενέας ξεκρέμασε από τον τοίχο τον διπλό πέλεκύ του και  τον έσφιξε με δύναμη από τη λαβή. Ένιωσε το βαρύ όπλο να φωλιάζει ευχαριστημένο στις τραχιές μεγάλες παλάμες του, ακόμη και οι ρόζοι στο χέρι του έβρισκαν τη θέση που με τα χρόνια είχαν σκάψει στη λαβή. Σήκωσε τον πέλεκυ στο ύψος του μετώπου του με την μια κόψη να κοιτά εκείνον και την άλλη την πόρτα που κατέρρευσε με ορμή κάτω από την δύναμη που ασκούταν από την άλλη πλευρά.

Μέσα στο ημίφως του διαδρόμου, ακριβώς μπροστά του, δυο κορμιά πετάχτηκαν με ορμή πάνω στον βασιλιά της Κρήτης. Τα απέφυγε με γρήγορες ενστικτώδεις κινήσεις παρά την ηλικία του. Το μυαλό του είχε περάσει στη διαδικασία της μάχης. Οι κόρες των ματιών του άνοιξαν ορθάνοιχτα για να ανιχνεύσουν τον σκοτεινό διάδρομο. Οι άλλες του αισθήσεις οξύνθηκαν κάτω από τη φαινομενική ακινησία του. Ησυχία σκέπασε τον σκοτεινό διάδρομο που οδηγούσε στο δωμάτιό του. Η λάμψη από τους πυρσούς που είχε μέσα, στεριωμένους στους τοίχους της βασιλικής κάμαρας, τον έκαναν να διακρίνει από τις αντανακλάσεις τις πανοπλίες των αντρών τις προσωπικής φρουράς του. Τα άψυχα σώματα κειτόταν στο πάτωμα.

Μετά το βλέμμα του πήγε ασυναίσθητα στα πτώματα των ανδρών που είχαν εκσφενδονιστεί προς το μέρος του και ήταν σπασμένες κούκλες στο πάτωμα της βασιλικής κάμαρας. Ο χαλκός από τις πανοπλίες είχε γίνει ένα με την πολτοποιημένη σάρκα και τα θρυμματισμένα οστά. Κάτι τα είχε συνθλίψει όλα μαζί.

«Με τα σώματα έσπασε την πόρτα» σκέφτηκε ο βασιλιάς. «Τι είδους πλάσμα έχει τόση δύναμη ώστε να σκοτώσει δέκα άντρες οπλισμένους και με δυο από αυτούς να ρίξει μια τόσο βαριά πόρτα;»

Η ψυχή του σφίχτηκε καθώς το μυαλό του δεν μπορούσε να βρει λύση. Τι πρωτόγνωρο μαχόταν;

«Λοιπόν φίλε, αν είναι η τελευταία μας φορά, ας είναι. Κανείς δεν ζει για πάντα» είπε δυνατά απευθυνόμενος στον πέλεκυ. Πήρε μια βαθιά ανάσα και ταλάντευσε το βαρύ σώμα του. Ετοιμάστηκε για μια επίθεση προς το άγνωστο. Ίσως την τελευταία της ζωή του.

Την ορμή του έκοψε η θέα μιας τεράστιας μορφής που εμφανίστηκε στην είσοδο. Σκοτεινή όσο το σκοτάδι. Ψηλή όσο και η ίδια η πόρτα και το σώμα του έκλεινε τελείως το άνοιγμά της. Ο βασιλιάς κλονίστηκε. Ποτέ δεν είχε ξαναδεί κάτι τέτοιο. Το πλάσμα, ότι και αν ήταν, ήταν σκοτεινό σαν την πιο βαθιά νύχτα. Τα ρούχα του ήταν ξεσκισμένα, σάπια και έπεφταν σαν τριμμένα κουρέλια στο σώμα του. Το ύφασμα έσταζε θαλασσινό νερό ακόμη, σαν το πλάσμα να είχε ξεβραστεί από την πιο μεγάλη άβυσσο του βασιλείου του Ποσειδώνα. 

«Στις πύλες του Άδη»

Ο Τρωικός πόλεμος έχει τελειώσει εδώ και καιρό με νίκη των Ελλήνων. Οι ήρωες και οι βασιλιάδες έχουν γυρίσει πια στους θρόνους τους ή εξορίστηκαν για πάντα από αυτούς. Όμως οι αρχαίες κατάρες στους βασιλικούς οίκους των Αχαιών δεν έχουν αρθεί. Βασανισμένοι από τα δεινά τους οι άνθρωποι ψάχνουν την κάθαρση. Οι έρωτες προσπαθούν να βρουν την λύτρωση μέσα από τις ίντριγκες της μοίρας που ο καθένας φέρει τραγικά.

            Κάθε ζωή γίνεται ένας νέος κόμπος στον πανάρχαιο ιστό που με τα βρόχια του ενώνει όλους τους θρόνους. Στο κέντρο του όμως φωλιάζει πια ένα μεταφυσικό μυστήριο, κάτι που δεν φαίνεται να ανήκει στον κόσμο των θνητών.

Το παρελθόν επιστρέφει και επιτάσσει νέες πράξεις εκδίκησης να προστεθούν στα παλιά ανομήματα. Η ανάγκη για  λύτρωση θα φέρει τους παλιούς ήρωες να βρεθούν μαζί ακόμη μια φορά. Για να αντιμετωπίσουν αυτό που τους στοιχειώνει θα φτάσουν μέχρι τις πύλες του Άδη.

Στις πύλες του Άδη

Κεφάλαιο 11.

Ο διπλός πέλεκυς

Η νύχτα είχε σκεπάσει το μεγάλο νησί εδώ και ώρα. Το ελαφρύ βοριαδάκι, που είχε ταξιδέψει όλο το Αιγαίο – ξεκινώντας από τα άγρια βουνά των Υπερβορείων, άρχισε να χαϊδεύει τις ακτές της Κρήτης ριτιδιάζοντας την επιφάνεια της θάλασσας. Τα ελλιμενισμένα πλοία αναταράχτηκαν λίγο στον ύπνο τους και γύρισαν πλώρη στην πνοή του ανέμου. Η δροσερή αύρα τα προσπέρασε αδιάφορα σπρώχνοντας αλμυρό νερό να αναμιχθεί με το γλυκό του ποταμού που διάβαινε κατηφορίζοντας το βουνό για να δροσίσει τη θάλασσα. Το νερό στο κανάλι ανατρίχιασε και  το βοριαδάκι πήρε τον ανήφορο για το παλάτι λίγο πιο ψηλά.

Στο δρόμο του βρήκε ένα δεύτερο μικρό λιμάνι στα όρια του μεγαλοπρεπούς κτίσματος που δέσποζε από πάνω κλείνοντας την πορεία του. Χάιδεψε τους άντρες που ξεκουραζόταν δίπλα από μικρές σχεδίες απ’ όπου μόλις είχαν αδειάσει τα αγαθά που μετέφεραν από τα πλοία που βρισκόταν χαμηλότερα στο μεγάλο λιμάνι στη θάλασσα.

Η αύρα, που τώρα έφτασε στο παλάτι, άρχιζε να παίζει κυνηγητό ανάμεσα σε κοκκινωπούς κίονες που η βάση τους είχε μικρότερη διάμετρο από την κορυφή τους και είχαν σχήμα έντονο ωοειδές. Στριφογύρισε πάνω στο ηλιοκαμένο δέρμα των φρουρών κάνοντας τις τρίχες τους να ορθωθούν και να μαζέψουν τους ώμους τους αιφνιδιασμένοι.
Πέρασε από τις μεγάλες αποθήκες όπου μέλι, λάδι και άλλα αγαθά απαραίτητα για την αυτάρκεια του βασιλείου, και ειδικά του παλατιού, ήταν αποθηκευμένα σε ακούνητα κιούπια μεγέθους όσο ένα δωμάτιο.

Τώρα ξεχυνόταν στα κεντρικά κτήρια του παλατιού της Κνωσού. Οι διάδρομοι του παλατιού ήταν σκέτος λαβύρινθος – οι ντόπιοι τους αποκαλούσαν δαιδαλώδεις από το όνομα του Αθηναίου αρχιτέκτονα που τις σχεδίασε δυο γενιές μόνο πριν, του Δαίδαλου. Τους τοίχους είχαν στολίσει οι καλλίτεροι ζωγράφοι από την Κρήτη και την αποικία της, τη Στρογγύλη. Οι μορφές στις πανέμορφες τοιχογραφίες σάλεψαν καθώς τις χάιδευε το αεράκι χαζεύοντας.

Η λευκή φούστα του πρίγκιπα κυμάτισε απαλά και τα κρίνα που κρατούσε  ευωδίασαν τα χρώματά τους για να τα οσμιστεί η αύρα. Οι έφηβοι σταμάτησαν τον αιώνιο αγώνα στην πυγμαχία για να δροσίσουν λίγο τα ιδρωμένα κορμιά τους. Η αύρα δυνάμωσε λίγο για να βοηθήσει ένα νεαρό άντρα να πηδήξει πάνω από την πλάτη ενός μαινόμενου ταύρου. Έτσι πέρασε επιτυχώς την μύηση ενηλικίωσής του μπροστά στο κοινό της πόλης.

Στη τελευταία τοιχογραφία έστεκε μια πανέμορφη ιέρεια με μαύρα λαμπερά μαλλιά που έπεφταν μπούκλες στους ώμους της. Στις σφιγμένες σε γροθιά παλάμες της κρατούσε τα κεφάλια φιδιών που στους πήχεις των χεριών της είχαν τυλίξει σφιχτά τις ουρές τους. Ένα υπέροχο βαθυγάλαζο φόρεμα τόνιζε την εύγονη ερωτική λεκάνη της και τη στενή της μέση. Το φόρεμα ήταν σχεδιασμένο να αφήνει τα στήθη της, τους τροφούς των μωρών και του έρωτα, ακάλυπτα. Ο βοριάς θεριεύοντας χάιδεψε τις μεγάλες σκουρόχρωμες θηλές της που  ερεθίστηκαν και ορθώθηκαν ξαφνιάζοντάς την ιέρεια γλυκά.

Μεταφέροντας τις οσμές και τα χρώματα από όλο το παλάτι το βοριαδάκι σκαρφάλωσε τον κεντρικό πύργο και εισήλθε από το ανοιχτό παράθυρο στην κάμαρα του βασιλιά. Χτύπησε στο πρόσωπο αναζωογονητικά τον μονάρχη του τόπου κάνοντας τα μακρυά μαλλιά του και τα δασιά γένια του να ανεμίσουν ελαφρά. Ο μεγαλόσωμος βασιλιάς ρούφηξε αχόρταγα και γέμισε τα πνευμόνια του. Κράτησε τον αέρα για λίγο μέσα του προσπαθώντας να διατηρήσει τη γεύση και έκλεισε τα μεγάλα καστανά του μάτια. Μετά εξέπνευσε δυνατά. Γύρισε από το παράθυρο που στεκόταν τόση ώρα και θωρούσε προς το βορά και στάθηκε μπροστά στον τοίχο πίσω του.

Το βλέμμα του ξεκίνησε την περιήγηση με τον ίδιο τρόπο όπως και πολλά άλλα βράδια. Πρώτα κοίταξε το μεγάλο καρφί που αν και βαθιά χωμένο στον πέτρινο τοίχο στήριζε δύσκολα το βάρος που ήταν κρεμασμένο πάνω του. Η μεγάλη ξύλινη λαβή από φτελιά ήταν σκαλισμένη να δέχεται την τεράστια παλάμη του βασιλιά. Για να μη γλιστρά είχε τυλιχτεί σφιχτά από δέρμα ελαφίνας που είχε σκοτώσει ο ίδιος και είχε επεξεργαστεί άριστα ο βυρσοδέψης του παλατιού. Πριν την προσαρμόσουν στη λαβή την είχαν βρέξει να μαλακώσει και την τύλιξαν πάνω στο ξύλο σφιχτά. Όταν στέγνωσε το δέρμα στραγγάλισε το ξύλο και έγινε ένα με αυτό. Στην πίσω πλευρά της λαβής μια τρύπα στο ξύλο υποδεχόταν μια χοντρή και πλατιά λουρίδα δέρματος που περνούσε στον καρπό του χεριού του βασιλιά όταν την φούχτωνε σφιχτά ή χρησιμοποιούταν απλώς για να κρεμαστεί στον τοίχο –όπως τώρα.

Από την άλλη πλευρά, εκεί που τέλειωνε η λαβή από δέρμα, το ξύλο περήφανο και σκληρό συνέχιζε να φαίνεται προς τα πάνω μέχρι που άρχιζε ο χαλκός. Γυαλιστερός, ακόμα και στο σκοτάδι, ένα παχύ σφυρηλατημένο κομμάτι σφριγηλού μετάλλου είχε μια τρύπα να υποδέχεται το ατσάκιστο ξύλο. Πάνω του χαραγμένη περίτεχνα ανάμεσα στις δύο κόψεις του διπλού πέλεκυ μια κεφαλή ταύρου με μεγάλα κέρατα που ξεφυσούσε μανιασμένα. Ο λευκός ταύρος της Κρήτης, έμβλημα δύναμης και δόξας του οίκου του Μίνωα.

Ο βασιλιάς πλησίασε πιο κοντά. Το χέρι του απλώθηκε και άγγιξε τη μια από τις δυο κοφτερές άκρες. Πέρασε χαϊδεύοντας με την κόψη να πληγώνει την αφή του αντίχειρά του. Καθημερινή φροντίδα και συχνό τρόχισμα το διατηρούσαν όπως τότε που ο βασιλιάς το κράδαινε με ορμή πάνω από το κεφάλι του. Οι Τρώες και οι  σύμμαχοί τους έφευγαν σαν κυνηγημένοι στη θέα του.

Πόσοι άντρες γενναίοι, που αψήφησαν το σύριγμά του στον αέρα, δεν έπεσαν νεκροί μπροστά του.

«Όπως κάθε φορά» άρχισε να τυρβάζει ο νους του βασιλιά, «ακούω τις ιαχές, τις κλαγγές, τον πόνο του θανάτου… Όλα».

Άπλωσε το χέρι του πάνω στο χαλκό. Πρόσεξε την αντίθεση του καλογυαλισμένου λείου μέταλλου και του γερασμένου, ρυτιδιασμένου, δέρματος του χεριού του με τα στίγματα. Συνέχιζε να κοιτά πιέζοντας το μυαλό του να δραπετεύσει στις θύμισες, μέχρι που στο δέρμα του έσβησαν τα στίγματα και τσιτώθηκε ξανά. Ξανάνιωσε μπροστά στα μάτια του, μέσα στο μυαλό του. Ο παφλασμός της θάλασσας ακουγόταν έντονος και φωνές τρόμου άρχισαν να τον κυκλώνουν. Ήταν εκείνη η μέρα ξανά. Ίσως η μεγαλύτερη του πολέμου, και γι’ αυτόν και για όλους τους Αχαιούς.

...

...

...

Ένα δυνατό χτύπημα ακούστηκε στην πόρτα και την τράνταξε. Κάτι βαρύ  έπεσε πάνω της. Μετά ακούστηκαν φωνές που δεν μπορούσαν να περάσουν καθαρά το παχύ ξύλο. Η πόρτα άρχισε να τραντάζεται συθέμελα και οι φωνές να λιγοστεύουν σε πλήθος και ένταση. Μετά ησυχία. Τι στο καλό συνέβαινε μέσα στο ίδιο του το παλάτι; Πριν προλάβει να αντιδράσει από την έκπληξη οι γδούποι στην πόρτα ξανάρχισαν με δύναμη. Ξανά και ξανά οι μεντεσέδες άρχισαν να πετάνε τα καρφιά τους από τον τοίχο ενώ ένα απόκοσμο μουγκρητό συνόδευε κάθε χτύπημα.

Ο Ιδομενέας ξεκρέμασε από τον τοίχο τον διπλό πέλεκύ του και  τον έσφιξε με δύναμη από τη λαβή. Ένιωσε το βαρύ όπλο να φωλιάζει ευχαριστημένο στις τραχιές μεγάλες παλάμες του, ακόμη και οι ρόζοι στο χέρι του έβρισκαν τη θέση που με τα χρόνια είχαν σκάψει στη λαβή. Σήκωσε τον πέλεκυ στο ύψος του μετώπου του με την μια κόψη να κοιτά εκείνον και την άλλη την πόρτα που κατέρρευσε με ορμή κάτω από την δύναμη που ασκούταν από την άλλη πλευρά.

Μέσα στο ημίφως του διαδρόμου, ακριβώς μπροστά του, δυο κορμιά πετάχτηκαν με ορμή πάνω στον βασιλιά της Κρήτης. Τα απέφυγε με γρήγορες ενστικτώδεις κινήσεις παρά την ηλικία του. Το μυαλό του είχε περάσει στη διαδικασία της μάχης. Οι κόρες των ματιών του άνοιξαν ορθάνοιχτα για να ανιχνεύσουν τον σκοτεινό διάδρομο. Οι άλλες του αισθήσεις οξύνθηκαν κάτω από τη φαινομενική ακινησία του. Ησυχία σκέπασε τον σκοτεινό διάδρομο που οδηγούσε στο δωμάτιό του. Η λάμψη από τους πυρσούς που είχε μέσα, στεριωμένους στους τοίχους της βασιλικής κάμαρας, τον έκαναν να διακρίνει από τις αντανακλάσεις τις πανοπλίες των αντρών τις προσωπικής φρουράς του. Τα άψυχα σώματα κειτόταν στο πάτωμα.

Μετά το βλέμμα του πήγε ασυναίσθητα στα πτώματα των ανδρών που είχαν εκσφενδονιστεί προς το μέρος του και ήταν σπασμένες κούκλες στο πάτωμα της βασιλικής κάμαρας. Ο χαλκός από τις πανοπλίες είχε γίνει ένα με την πολτοποιημένη σάρκα και τα θρυμματισμένα οστά. Κάτι τα είχε συνθλίψει όλα μαζί.

«Με τα σώματα έσπασε την πόρτα» σκέφτηκε ο βασιλιάς. «Τι είδους πλάσμα έχει τόση δύναμη ώστε να σκοτώσει δέκα άντρες οπλισμένους και με δυο από αυτούς να ρίξει μια τόσο βαριά πόρτα;»

Η ψυχή του σφίχτηκε καθώς το μυαλό του δεν μπορούσε να βρει λύση. Τι πρωτόγνωρο μαχόταν;

«Λοιπόν φίλε, αν είναι η τελευταία μας φορά, ας είναι. Κανείς δεν ζει για πάντα» είπε δυνατά απευθυνόμενος στον πέλεκυ. Πήρε μια βαθιά ανάσα και ταλάντευσε το βαρύ σώμα του. Ετοιμάστηκε για μια επίθεση προς το άγνωστο. Ίσως την τελευταία της ζωή του.

Την ορμή του έκοψε η θέα μιας τεράστιας μορφής που εμφανίστηκε στην είσοδο. Σκοτεινή όσο το σκοτάδι. Ψηλή όσο και η ίδια η πόρτα και το σώμα του έκλεινε τελείως το άνοιγμά της. Ο βασιλιάς κλονίστηκε. Ποτέ δεν είχε ξαναδεί κάτι τέτοιο. Το πλάσμα, ότι και αν ήταν, ήταν σκοτεινό σαν την πιο βαθιά νύχτα. Τα ρούχα του ήταν ξεσκισμένα, σάπια και έπεφταν σαν τριμμένα κουρέλια στο σώμα του. Το ύφασμα έσταζε θαλασσινό νερό ακόμη, σαν το πλάσμα να είχε ξεβραστεί από την πιο μεγάλη άβυσσο του βασιλείου του Ποσειδώνα. 

«Στις πύλες του Άδη»

Ο Τρωικός πόλεμος έχει τελειώσει εδώ και καιρό με νίκη των Ελλήνων. Οι ήρωες και οι βασιλιάδες έχουν γυρίσει πια στους θρόνους τους ή εξορίστηκαν για πάντα από αυτούς. Όμως οι αρχαίες κατάρες στους βασιλικούς οίκους των Αχαιών δεν έχουν αρθεί. Βασανισμένοι από τα δεινά τους οι άνθρωποι ψάχνουν την κάθαρση. Οι έρωτες προσπαθούν να βρουν την λύτρωση μέσα από τις ίντριγκες της μοίρας που ο καθένας φέρει τραγικά.

            Κάθε ζωή γίνεται ένας νέος κόμπος στον πανάρχαιο ιστό που με τα βρόχια του ενώνει όλους τους θρόνους. Στο κέντρο του όμως φωλιάζει πια ένα μεταφυσικό μυστήριο, κάτι που δεν φαίνεται να ανήκει στον κόσμο των θνητών.

Το παρελθόν επιστρέφει και επιτάσσει νέες πράξεις εκδίκησης να προστεθούν στα παλιά ανομήματα. Η ανάγκη για  λύτρωση θα φέρει τους παλιούς ήρωες να βρεθούν μαζί ακόμη μια φορά. Για να αντιμετωπίσουν αυτό που τους στοιχειώνει θα φτάσουν μέχρι τις πύλες του Άδη.