Ματωμένες Ασπίδες: Εξαντλήθηκε και επανακυκλοφορεί

 Το δρόμο του προς εκτύπωση πήρε το πρώτο μου μυθιστόρημα "ΜΑΤΩΜΕΝΕΣ ΑΣΠΙΔΕΣ" καθώς είχε εξαντληθεί και τώρα ετοιμάζεται να επανακυκλοφορήσει από τις εκδόσεις "ΕΝΤΥΠΟΙΣ"

Οι "ΜΑΤΩΜΕΝΕΣ ΑΣΠΙΔΕΣ" είναι ιστορικό μυθιστόρημα για τη μάχη του Μαραθώνα κυρίως μέσα από τα μάτια του τραγικού ποιητή Αισχύλου καθώς η έμπνευση για να το γράψω ήταν το επίγραμμα που ο ίδιος ζήτησε να μπει στο μνήμα του

Αἰσχύλον Εὐφορίωνος Ἀθηναῖον τόδε κεῦθει
μνῆμα καταφθίμενον πυροφόροιο Γέλας·
ἀλκὴν δ' εὐδόκιμον Μαραθώνιον ἄλσος ἄν εἴποι
καὶ βαθυχαιτήεις Μῆδος ἐπιστάμενος.

Τον γιο του Ευφορίωνα τον Αθηναίο Αισχύλο
κρύβει νεκρόν το μνήμα αυτό της Γέλας με τα στάρια·
την άξια νιότη του θα ειπεί του Μαραθώνα το άλσος
κι ο Μήδος ο ακούρευτος οπού καλά την ξέρει.

Ο Αισχύλος άλλαξε την τραγωδία φέρνοντας δεύτερο ηθοποιό στη σκηνή μαζί με το χορό. Έζησε την άνοδο και την ακμάζουσα Αθηναϊκή Δημοκρατία και αυτό το νέο πολίτευμα που επέτρεπε στους πολλούς να συμμετέχουν στα κοινά ήταν αυτό που προστάτευσαν στη μάχη που έδωσαν οι Αθηναίοι.

Επίσης εξετάζεται και η δράση όσο και η ευφυία, πολιτική και στρατιωτική, του Μιλτιάδη, που οδήγησε την μάχη με μαεστρία ώστε να αντιπαρέλθει το αριθμητικό μειονέκτημα.

Ήταν η πρώτη μάχη που δόθηκε σε Ελληνικό έδαφος σηματοδοτώντας την αρχή των νικηφόρων πολέμων και ήταν ένας θρίαμβος για τους Αθηναίους, όσο και για τους Πλαταιείς που στάθηκαν δίπλα τους.

Η κυκλοφορία έχει προγραμματιστεί για τις 2 Ιουνίου 2025

Περίληψη από το οπισθόφυλλο:

Ο Αισχύλος, μετά το θριαμβευτικό ανέβασμα της παράστασης Πέρσες, στο θέατρο της πόλης Γέλα της Σικελίας όπου καταχειροκροτήθηκε από ένα θερμότατο ακροατήριο, συγκινημένος και υπερήφανος που κι ο ίδιος συμμετείχε σε μια ηρωική στιγμή της Ιστορίας, θυμάται τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε στον Μαραθώνα, όταν όλοι οι Αθηναίοι, με μια ψυχή και με αυταπάρνηση απαράμιλλη, έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα στην κρίσιμη μάχη που θα καθόριζε το μέλλον του Ελληνισμού. Συγκινημένος περιγράφει την αποφασιστική πορεία των Αθηναίων ανάμεσα στα βουνά ενώ πηγαίνουν για ν' αντιμετωπίσουν το πεπρωμένο τους, τη συνάντηση με το θεό Πάνα που θα γίνει σύμμαχος στον ιερό τους αγώνα κι έπειτα την τιτάνια μάχη σώμα με σώμα Αθηναίων και Περσών, στην Πεδιάδα του Μαραθώνα. Μια μάχη που ως τότε όμοιά της δεν είχε βιώσει ο Ελληνισμός.

13th Rock in Dio 17/05/2025 - Magical

*English translation and more videos bellow.

Πριν 15 χρόνια, 16 Μαΐου 2010 ξημερώματα, κατά τις 2:00 – 2:30, ένα SMS που ήρθε στο κινητό μου με ξύπνησε αγχωμένα. Ποιος μπορεί να ήταν τέτοια ώρα;

Πήρα το ΝΟΚΙΑ στα χέρια μου δίπλα από το κομοδίνο και άνοιξα τα μηνύματα. Ήταν από έναν παλιό φίλο που με γνώριζε καλά. Τόσο καλά που ενώ ήξερε ότι θα με ξύπναγε μου έστειλε το μήνυμα:

Dio is dead. Long live Rock n Roll

Σοκ!

Η εφηβεία είναι καθοριστική περίοδος για τον καθορισμό της προσωπικότητας. Περίπου 60% των επισυνάψεων επανακαθορίζονται στον εγκέφαλο και ο άνθρωπος ξαναγεννιέται με έναν τρόπο. Η συμβολή  αυτού του καλλιτέχνη στην δική μου προσωπικότητα, μέσω της τέχνης του, ήταν τεράστια.

Από την πρώτη φορά, τότε που ένας φίλος με μύησε στην Heavy Metal σκηνή και άκουσα τη μαγική φωνή του, κάτι με χτύπησε κατάστηθα. Άρπαξε τα πάντα εσωτερικά, τα έσφιξε και τα αναποδογύρισε. Είχα μαγευτεί από έναν πραγματικό μάγο.

Στην Ελλάδα, μετά τον θάνατο του Dio, δημιουργήθηκε η tribute μπάντα Rock n Roll Children, με σκοπό να κρατήσει ζωντανή την τέχνη και την μνήμη του. Από το 2011 και κάθε χρόνο – με εξαίρεση την χρονιά του Κορονοϊού – το πρώτο κοντινό Σάββατο στις 16 Μαΐου γίνεται στο live club ΚΥΤΤΑΡΟ μια μεγάλη συναυλιακή εκδήλωση, με τα έσοδα να δίνονται πάντα σε φιλανθρωπικό σκοπό.

Πολλοί είναι επιφυλακτικοί σε tribute μπάντες, αλλά δεν είναι απλή περίπτωση αυτό που συμβαίνει. Είναι κάτι διαφορετικό. Συμμετέχουν πολλοί καλλιτέχνες πέραν της μπάντας και το κοινό δεν είναι απλώς εκεί για να ακούσει κάποια τραγούδια. Είναι εκεί για να ξαναζήσει τις στιγμές της νιότης του ή για να μυηθεί (οι νεότεροι) στον εκστασιασμό μιας Heavy Metal γιορτής. Μια γιορτή για να τιμηθεί ένας καλλιτέχνης που μας συγκλόνισε βαθιά. Δεν είναι συναυλία απλώς. Είναι μυσταγωγία για όλους εμάς που πάμε κάθε χρόνο. Και φέτος, 15 χρόνια από το θάνατο του Ronnie James Dio ήταν η καλλίτερη βραδιά όλων αυτών των χρόνων – μέχρι τώρα τουλάχιστον.

Φέτος, όπως κάθε χρονιά, συμμετείχαν εξαιρετικοί Έλληνες καλλιτέχνες, ως επί το πλείστων τραγουδιστές αλλά και κιθαρίστες. Φέτος όμως ήταν και δύο ξένα μεγάλα ονόματα, o τραγουδιστής – και των Rainbow to 2015 – Ronnie Romero, o εξαιρετικός drummer Stanton Moore και η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς, η παιδική χορωδία Children of the sea.

Μιλώντας με τον Μανόλη Τσίγκο – κιθαρίστα των Rock n Roll Children – μου είπε ότι η παρουσία των παιδιών της χορωδίας θα έφερνε δάκρυα στα μάτια. Αποδείχτηκε αληθινός. Για μένα ήταν στην εκτέλεση του Temple of the King. Η συναισθηματική φόρτιση ήταν συγκλονιστική ως τα βάθη της ψυχής μου.

Ο Ronnie  - όμορφη σύμπτωση το όνομα – Romerο ήταν καταπληκτικός στα φωνητικά. Λες και άκουγες δίσκο. Δεν έχανε πουθενά και έδειχνε εξαιρετικός τύπος, δεδομένου της διεθνούς καριέρας του.

Ο Stanton Moore έδωσε μια νέα ερμηνεία στο τι σημαίνει να είσαι πίσω από το drum kit οδηγώντας τα τραγούδια, όχι δίνοντας απλώς ρυθμό.

Τέσσερεις ώρες δυνατής μουσικής με τραγούδια που σε ξεσήκωναν. Ένα κοινό που διονυσιαζόταν. Headbanging μέχρι να μη μπορεί να κουνηθεί ο σβέρκος τις επόμενες μέρες. Και η φωνή να έχει κλείσει ήδη από τη μέση της συναυλίας/γιορτής.

Ευχαριστώ προσωπικά όλους τους συντελεστές και συμμετέχοντες γι'αυτό που μας χάρισαν.

 Ήταν μια μαγική βραδιά.

Up the horns for Ronnie \m/(-_-)\m/

(Λυπάμαι που ακούγεται η φωνή μου στα τραγούδια. Το ξέρω...)

Fifteen years ago, on the dawn of May 16, 2010, around 2:00–2:30 AM, an SMS woke me up in a panic. Who could it be at such an hour?
I grabbed my NOKIA from the nightstand and opened the message. It was from an old friend who knew me well. So well that, despite knowing it would wake me, they sent:
"Dio is dead. Long live Rock 'n' Roll."
Shock.

Adolescence is a defining period for shaping one’s personality. Roughly 60% of neural connections are rewired in the brain, and in a way, a person is reborn. This artist’s contribution to my own personality, through his art, was immense.
From the very first time—when a friend initiated me into the Heavy Metal scene and I heard his magical voice—something struck me deep in the chest. It seized everything inside me, clenched it, and turned it upside down. I was enchanted by a true sorcerer.

In Greece, after Dio’s death, the tribute band Rock 'n' Roll Children was formed to keep his art and memory alive. Since 2011 (with the exception of the pandemic year), every first Saturday closest to May 16, Kyttaro Live Club hosts a grand concert event, with proceeds always going to charity.

*Based my novel "Bonds of blood on this song

Many are skeptical about tribute bands, but this is no ordinary case. It’s something different. Multiple artists beyond the core band participate, and the audience isn’t just there to hear songs—they’re there to relive their youth (or, for younger attendees, to be initiated into the ecstasy of a Heavy Metal celebration). A celebration honoring an artist who shook us to our core. It’s not just a concert; it’s a ritual for all of us who return every year. And this year, 15 years after Ronnie James Dio’s passing, was the best night of all—so far, at least.

This year, as always, exceptional Greek artists took part, mostly vocalists and guitarists. But two major international names also joined: Ronnie Romero (Rainbow’s vocalist since 2015), the phenomenal drummer Stanton Moore, and the night’s most moving moment—the children’s choir Children of the Sea.

Speaking with Manolis Tsigos (guitarist of Rock 'n' Roll Children), he told me the choir’s presence would bring tears to our eyes. He was right. For me, it was during "Temple of the King." The emotional weight was overwhelming, reverberating to the depths of my soul.

Ronnie Romero (a beautiful coincidence, that name) was flawless on vocals—like listening to a studio recording. He never missed a note and proved why he’s a star of international caliber.
Stanton Moore redefined what it means to drive songs from behind the drum kit, not just keeping time but leading the charge.

Four hours of explosive music, songs that electrified the crowd. A audience in Dionysian frenzy—headbanging until their necks refused to move the next day, voices gone by the halfway point. It was a magical night.

Up the horns for Ronnie! \m/(-_-)\m/

(Sorry for hearing my voice over. I know...)

Phillip Roth

 

Τελευταία διαβάζω Φίλιπ Ροθ. Τελείωσα το "Παντρεύτηκα έναν κομμουνιστή" και τώρα διαβάζω το "Ζούκερμαν Δεσμώτης"

Ο Ροθ θεωρείται από τους πιο σημαντικούς αμερικανούς συγγραφείς του 20ου αιώνα. Το μυθιστόρημά του "Αμερικάνικο Ειδύλλιο" είναι ενταγμένο στην αμερικάνικη κληρονομιά, δυστυχώς δεν το βρήκα, είναι εξαντλημένο. Η ταινία ήταν καλή πάντως.

Στο "Παντρεύτηκα έναν κομμουνιστή" ανιχνεύεται η πολιτική, η ψυχολογία, η προδοσία στη μανία κατραδίωξης την εποχή του Μακαρθισμού.

Στο "Ζούκερμαν Δεσμώτης" βλέπουμε τη δυστοπία της φήμης, την πάλη για την τέχνη της συγγραφής και την αναζήτηση ταυτότητας.

Η αναζήτηση ταυτότητας είναι εμφανής και στα δύο έργα - και εμμέσως γνωρίζω από την ταινία - και στο Αμερικάνικο ειδύλιο. Υπάρχει έντονο το στοιχείο της εβραϊκής ταυτότητας με αντιθετικό την απόρριψη αυτής προς χάριν εύρεσης της προσωπικής, είτε πολιτικής είτε λογοτεχνικής είτε ακόμη και κοιννωνικής.

Είναι έντονο το αυτοβιογραφικό στοιχείο όπως και η παρουσίαση του αρσενικού εγώ, υποθέτω ως μέρος της ταυτότητας του συγγραφέα και της έντονης αυτοβιογραφικής παρουσίας.

Λογοτεχνικά τον βρίσκω άρτιο. Κάθε λέξη μπαίνει σε σωστή θέση σαν να συμπληρώνει ένα παζλ. Θεωρώ ότι ο λόγος είναι το μεγάλο στοίχημα της γραφής του και το κερδίζει.

Είναι εντυπωσιακή η κλιμάκωση σε σημεία των έργων του με χρήση συνώνυμου - συνώνυμου - αντώνυμου.

Είναι από τις περιπτώσεις που αντιλαμβάνεσαι τη διαφορά μεταξύ λογοτέχνη και μυθοπλάστη.

At the gates of Hades screenplay - Awards and distinctions

 

For an updated list of awards and accolades click here

Το σενάριο που έγραψα (στα Αγγλικά) και βασίζεται το μυθιστόρημά μου "Στις πύλες του Άδη" έτυχε διακρίσεων σε διεθνείς διαγωνισμούς που κυμαίνονται από 1ο βραβείο μέχρι επίσημη συμμετοχή.

Τελευταία διάκριση, Finalist, Mad Wife 100 scripts. Only 100 accepted to compete, and mine made it to the finals

Screenplay "At the gates of Hades" distinctions

The Gladiator Film Festival : Best ScreenPlay/Screenwriting

Naples Film Awards: 1st AWARD WINNER

Sweet Democracy Film Awards: 1st AWARD WINNER

New York Neorealism Film Awards :1st AWARD WINNER

Sweet Democracy Film Awards: 1st AWARD WINNER

London Movie Awards : 2nd AWARD WINNER

Andromeda Film Festival: AWARD WINNER

Close Film Festival : AWARD WINNER

Golden Wheat Awards: AWARD WINNER

1st Monthly Film Festival: AWARD WINNER

Los Angeles Cinema Festival of Hollywood: Award of Merit

Tokyo International Cosmopolitan Film Festival: AWARD WINNER

Monthly Future Of Film Awards: AWARD WINNER

LA Festival Screenplays : Top LA Festival Screenplays of February 2020

ART Film AWARDS: HONORABLE MENTION

Widescreen Film & Music video festival: HONORABLE MENTION

Wiki: The World's Fastest Screenplay Contest!: HONORABLE MENTION

Santa Barbara International Screenplay Awards: HONORABLE MENTION

New York Screenwritting Awards: HONORABLE MENTION

International Gold Awards: HONORABLE MENTION

JIFF JAIPUR INTERNATIONAL FILM FESTIVAL: NOMINATED

Mad Wife 100 Scripts: FINALIST

Eurasia International Monthly Film Festival: FINALIST

WorldFest-Houston International Film Festival: FINALIST

Los Angeles Cinematography AWARDS (LACA) :FINALIST

New York Cinematography AWARDS (NYCA): FINALIST

Birmingham Film Festival: FINALIST

European Cinematography AWARDS (ECA): FINALIST

Oakland Film Festival: SEMI FINALIST

St. Louis Film Awards: SEMI FINALIST

International Cosmopolitan Film Festival of Tokyo: SEMI FINALIST

Flickers' Rhode Island International Film Festival: SEMI FINALIST

Evolution Mallorca International Film Festival: SEMI FINALIST

International Cosmopolitan Film Festival of Tokyo: SEMI FINALIST

Hollywood International Golden Age: SEMI FINALIST

Scriptmatix Fellowship: SEMI FINALIST

San Francisco Arthouse Short Festival: SEMI FINALIST

Hong Knong Indie Film Festival: SEMI FINALIST

Sunvale Screenplay Contest: QUARTER FINALIST

New York Metropolitan Screenwritting Competition & Film Awards: QUARTER FINALIST

Scriptapalooza contest: QUARTER FINALIST

Reno Tahoe Screenplay Contest: QUARTER FINALIST

San Francisco International Screenwriting Competition & Film Awards: QUARTER FINALIST

Los Angeles International Screenplay Awards: OFFICIAL SELECTION

New York City International Screenplay Awards: OFFICIAL SELECTION

Florence Film Awards: OFFICIAL SELECTION

Frida Film Festival: OFFICIAL SELECTION

8 & Halfilm Awards: OFFICIAL SELECTION

International Gold Awards : OFFICIAL SELECTION

Jaipur International Film Festival: OFFICIAL SELECTION

Silver Screen Film Festival: OFFICIAL SELECTION

Paris Film Awards: OFFICIAL SELECTION

Δημοκρατία, αυτή η άγνωστη... κρίση

 "ως προς το όνομα, καλείται δημοκρατία, επειδή η εξουσία δε βρίσκεται στα χέρια των ολιγαρχικών, αλλά του δήμου" Θουκυδίδης, Περικλή Επιτάφιος

«Λέγω δ’ οίον δοκεί δημοκρατικόν μεν το κληρωτάς είναι τας αρχάς, το δ’ αιρετάς ολιγαρχικόν» Αριστοτέλης, Πολιτικά

Δημοκρατία, αυτή η άγνωστη... κρίση.

Εκδόσεις Εντύποις

Αντιμετώπισα το πρόβλημα της κρίσης ως έλλειψη Δημοκρατίας διότι αφενός αυτό δημιουργήθηκε εν αγνοία των πολιτών, η διόρθωσή του παρέμεινε σε αυτούς που το δημιούργησαν και τα μέτρα λύσεις επιβάλλονται (ακόμη κι με ωμή βία) χωρίς να τα εγκρίνουν οι πολίτες. Άρα η λαϊκή βούληση υπάρχει μόνο να χρησιμεύει ως φύλλο συκής που η κεντρική εξουσία καλεί για να κρύψει την παντελή απουσία της. Τι θα συνέβαινε όμως αν το σύστημα άλλαζε τόσο ώστε να διαμοιράσει, έστω και τυχαία, την εξουσία μεταξύ αντιπροσώπων και πολιτών; Πόσο θα άλλαζε αυτό το πολίτευμά μας, την συμμετοχή των πολιτών στην πιο κρίσιμη διαδικασία, την νομοθετική; Πόσο θα έπρεπε να αλλάξουμε εμείς για να συμβεί αυτό;

Iron Mike Zambidis

When you search for "best k1 fight" in google here what's comes as first result

Iron Mike Zambidis was one of the best ever

At the gates of Hades screenplay - Awards and distinctions

Το σενάριο που έγραψα (στα Αγγλικά) και βασίζεται το μυθιστόρημά μου "Στις πύλες του Άδη" έτυχε διακρίσεων σε διεθνείς διαγωνισμούς που κυμαίνονται από 1ο βραβείο μέχρι επίσημη συμμετοχή.

Screenplay "At the gates of Hades" distinctions

The Gladiator Film Festival : Best ScreenPlay/Screenwriting

Naples Film Awards: 1st AWARD WINNER

Sweet Democracy Film Awards: 1st AWARD WINNER

New York Neorealism Film Awards :1st AWARD WINNER

Sweet Democracy Film Awards: 1st AWARD WINNER

London Movie Awards : 2nd AWARD WINNER

Andromeda Film Festival: AWARD WINNER

Close Film Festival : AWARD WINNER

Golden Wheat Awards: AWARD WINNER

1st Monthly Film Festival: AWARD WINNER

Los Angeles Cinema Festival of Hollywood: Award of Merit

Tokyo International Cosmopolitan Film Festival: AWARD WINNER

Monthly Future Of Film Awards: AWARD WINNER

LA Festival Screenplays : Top LA Festival Screenplays of February 2020

ART Film AWARDS: HONORABLE MENTION

Widescreen Film & Music video festival: HONORABLE MENTION

Wiki: The World's Fastest Screenplay Contest!: HONORABLE MENTION

Santa Barbara International Screenplay Awards: HONORABLE MENTION

New York Screenwritting Awards: HONORABLE MENTION

International Gold Awards: HONORABLE MENTION

JIFF JAIPUR INTERNATIONAL FILM FESTIVAL: NOMINATED

Eurasia International Monthly Film Festival: FINALIST

WorldFest-Houston International Film Festival: FINALIST

Los Angeles Cinematography AWARDS (LACA) :FINALIST

New York Cinematography AWARDS (NYCA): FINALIST

Birmingham Film Festival: FINALIST

European Cinematography AWARDS (ECA): FINALIST

Oakland Film Festival: SEMI FINALIST

St. Louis Film Awards: SEMI FINALIST

International Cosmopolitan Film Festival of Tokyo: SEMI FINALIST

Flickers' Rhode Island International Film Festival: SEMI FINALIST

Evolution Mallorca International Film Festival: SEMI FINALIST

International Cosmopolitan Film Festival of Tokyo: SEMI FINALIST

Hollywood International Golden Age: SEMI FINALIST

Scriptmatix Fellowship: SEMI FINALIST

San Francisco Arthouse Short Festival: SEMI FINALIST

Hong Knong Indie Film Festival: SEMI FINALIST

Sunvale Screenplay Contest: QUARTER FINALIST

New York Metropolitan Screenwritting Competition & Film Awards: QUARTER FINALIST

Scriptapalooza contest: QUARTER FINALIST

Reno Tahoe Screenplay Contest: QUARTER FINALIST

San Francisco International Screenwriting Competition & Film Awards: QUARTER FINALIST

Los Angeles International Screenplay Awards: OFFICIAL SELECTION

New York City International Screenplay Awards: OFFICIAL SELECTION

Florence Film Awards: OFFICIAL SELECTION

Frida Film Festival: OFFICIAL SELECTION

8 & Halfilm Awards: OFFICIAL SELECTION

International Gold Awards : OFFICIAL SELECTION

Jaipur International Film Festival: OFFICIAL SELECTION

Silver Screen Film Festival: OFFICIAL SELECTION

Paris Film Awards: OFFICIAL SELECTION